မွေတော်ကက္ကူ စေတီတော် သို.တစ်ခေါက်

 

မွေတော်ကက္ကူ ဟာကျောက်တစ်လုံးကြီး မြို့နယ်ခွဲ ၊ နောင်ခိုင်ကျေးရွာအုပ်စု ၊  မွေတော်ကျေးရွာအနီးမှာ တည်ရှိနေတာပါ ။

တောင်ကြီးကနေ မွေတော်ကက္ကူ အထိကို ၄၄ ကီလို မိုင်အားဖြင့် ၂၈မိုင်ကျော်ကျော်လေးဝေးပါတယ် ။

ရန်ကုန်ကနေဆိုရင်တော့ မိုင်ပေါင်း ၃၆၀ ခန့်အကွာမှာတည်ရှိနေပါတယ် ။

တောင်ကြီးကနေသွားတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာတော့ ပအို့ဝ်ရွာလေးတွေ ဖြတ်သန်း ၊ တောတောင်ရှုခင်းလေးတွေကြည့်ရင်းသွားရမှာပါ ။

စတင်တည်ထားချိန်ကနေ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ရှေးဟောင်းသာသနာ့နယ်မြေတစ်ခုပါ ။

မြန်မာမှာတော့ လှည်းဝင်ရိုးသံတစ်ညံညံ ပုဂံဘုရားပေါင်း လို့ အမှတ်အသားပြုခဲ့ကြသလို

သဇင်ပန်းခိုင် တစ်မြိုင်မြိုင် ရခိုင်ဘုရားပေါင်းဆိုပြီးတော့လည်း ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေဟာ မြောက်ဦးက ပုထိုးတော် စေတီတော်တွေကို အမှတ်အသားထားကြပါတယ် ။

အဲ့ဒီလိုပဲ ရှမ်း ပအိုဝ်အပါအဝင်တိုင်းရင်းသားတွေကလည်း တောင်သူကွမ်းညှပ် တဖျတ်ဖျတ် ကက္ကူဘုရားပေါင်းလို့ မှတ်သားထားကြောင်းသိရပါတယ် ။

ရှေးတည်းက အကွက်အကွင်းချတည်ထားခဲ့တာကို ခုလို အံ့သြဘွယ်ရာ တွေ့မြင်ရပါတယ် ။

ရှေးဟောင်းယဥ်ကျေးမှုအမွေ အနှစ်တစ်ခုအနေနဲ့ တန်ဘိုးထားရမယ့် အရာတစ်ခုဖြစ်သလို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဘိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ဘာသာရေးအမွေအနှစ်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ် ။

 

ဒီမှာ သီရိဓမ္မာ အသောက မင်းကြီးတည်ထားခဲ့တဲ့ ဆုတောင်းပြည့်စေတီတော်ကိုလည်း ရှေးမူမပျက် ဖူးတွေ့ရမှာဖြစ်ပါတယ် ။

အလောင်းစည်သူမင်း ( နရပတိစည်သူမင်း ) တည်ထားခဲ့တဲ့ဖောင်တော်ဆိုက်စေတီတော် နဲ.ရှေးဟောင်းဘုရားဆင်းတုတော်များကိုလည်း ဖူးမျှော်ရမှာပါ ။

 

စေတီအရေအတွက်ကိုတော့ တောင်သူကွန်းညှပ်ဆိုတဲ့ အဆိုအရ ၇၆၂၃ ဆူ လို့ဆိုရပါတယ် ။ နောင်ခဲဘုန်းတော်ကြီး ဦးသောဏ ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရတော့ ၁၉၁၀ ပြည့်မှာ ၂၄၀၂ ဆူပဲရှိတော့တယ်လို့သိရပြီး ၁၉၂၈ မှာတော့ ၂၅၄၈ ဆူဖြစ်လာတယ်လို့ဆိုကာ နောက်ဆုံး အရတော့ ၂၄၇၈ ဆူလို့သိရပါတယ် ။ အရံစတေီတွေထဲမှာ အင်းဝခောတ် ၊ ညောင်ရမ်းခောတ် ၊ ကုန်းဘောင်ခောတ် ၊ ရတနာပုံခောတ် ၊ ကိုလိုနီခောတ် ၊ လွတ်လပ်ရေးရပြီးခောတ် ခောတ်အဆက်ဆက် ပန်းတော့ ၊ ပန်းရံ လက်ရာစုံကို တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ် ။

 

ခရစ်တော်မပေါ်မီ ဘီစီ(၃၀၇)ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယပြည်၊ မဇ္ဈိမဒေသ၊ မဂဓတိုင်း၊ ပါဋလိပုတ်ပြည်၌ သီရိဓမ္မာ သောကမင်းကြီးကို အမှီပြု၍ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလိ ပုတ္တတိဿ မထေရ်ကြီးမှူးသော ရဟန်းတစ်ထောင်တို့က တတိယအကြိမ် သင်္ဂါယနာတင်ပွဲကို ပြုလုပ်ကျင်းပကြလေသည်။ သင်္ဂါယနာတင်ပွဲ ပြီးဆုံးအောင်မြင်ခြင်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ကိုးတိုင်းကိုးဌာနသို့ သာသနာပြုအဖွဲ့များ စေလွှတ်ခြင်းနှင့် စေတီပေါင်း (၈၄၀ဝ၀) တည်ထားကိုးကွယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

 

ကိုးတိုင်းကိုးဌာနသို့ သာသနာပြုအဖွဲ့များ စေလွှတ်ရာတွင် သုဝဏ္ဏဘူမိတိုင်း (မြန်မာနိုင်ငံ) သည်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ သာသနာပြုအဖွဲ့မှာ ရှင်သောနနှင့် ရှင်ဥတ္တရတို့ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ သုဝဏ္ဏဘူမိ သာသနာပြုအဖွဲ့က အိန္ဒိယပြည်၊ မဇ္ဈိမဒေသမှ ဓာတ်တော်များကို ပင့်ဆောင်၍ စေတီဘုရားများကို တည်ထားကိုးကွယ်ကြသည့်အခါ ကက္ကူဒေသသို့ ဓာတ်တော်များ ပင့်ဆောင်ပူဇော်ပြီး မွေတော်ကက္ကူ ဆုတောင်းပြည့် အသောကစေတီကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်။  

 

မွေတော်ကက္ကူသည် စေတီပေါင်းများစွာ တစ်နေရာတည်းတွင် စု၍ တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အသောကမင်းကြီးရဲ့ ဆုတောင်းပြည့်စေတီ နဲ. အလောင်းစည်သူမင်းရဲ့ ဖောင်တော်ဆိုက်စေတီ ၂ဆူကို အရံစေတီပေါင်း ၂၄၇၈ က ဝန်းရံနေတာကို ဖူးတွေ့ရမှာပါ ။   မြန်မာပြည်ရှိ စေတီများနှင့် အချိုးအစား ပုံသဏ္ဌာန် အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။ စေတီတွေက ဉာဏ်တော်အမြင့် ၁၅ ပေ ဝန်းကျင်ပဲရှိတယ်။ ဘုရားတွေမှာ နတ်ရုပ်တွေပါတော့ အရုပ်အနေအထားကို ကြည့်ပြီး ဒီလက်ရာတွေဟာ ၁၈၀ဝ ဝန်းကျင်ကပဲ ဖြစ်ဖို့များတယ်လို့ တွက်ဆကြပါတယ်။  ဘုရားမှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၅၅ ၊ ခရစ်နှစ် ၁၇၉၃ မှာ ညောင်ရွှေစော်ဘွား လှုဒါန်းခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံးလည်း ရှိပါတယ် ။ ဒါ့အပြင် ကက္ကူဘုရားတွေက ထီးတွေက ခေါင်းလောင်းစာ ၊  ရှမ်းဘာသာနဲ့စာတွေကို ၂၀၀၃ မတ်လ ၁၂ ရက်မှာ စိုင်းအောင်ထွန်း နဲ့ ဖိလစ်စောတောက်တို့ ဘာသာပြန်ကြရာမှာ ဘုန်းကြီးလူထွက် ဦးနွိုက်သွန်းလောင်းထားသည် ၊ လူထွက်ဦးစိုင်းက သွန်းလုပ်ပူဇော်ပြီးစီးပါကြောင်း စတာတွေတွေ့ရသလို  ဆင်ခံဘုရားတဆူမှာ - တြိသုခအလို့ငှာ ခင်ကြီးအရိယဝန်သ ကောင်းမှု ဆိုတဲ့အရေးအသားမျိုးတွေ့ရပြီး ၁၁၅၈ တပေါင်းလဆန်း ၂ရက်သွန်းသည်။ (ခရစ်ရက် ၂၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၇၉၇) ဆိုတဲ့တိကျတဲ့ရက်စွဲမျိုးပါတွေ့ကြရတယ်လို့ဆိုပါတယ် ။ ဒါဟာ ဒီစေတီတွေရဲ့ သက်တမ်းအတွက်ခိုင်မာတဲ့ သက်သေတွေပါပဲ ။

(   )

ဘွဲ့တော်အမည်နဲ့ပတ်သက်လို့ ပအိုဝ်ဘာသာ နဲ. ကက္ကူဆိုတာ နယ်ခြားလို့ အဓိပ္ပါယ်ရကြောင်း သိရပါတယ် ။ အဲ့ဒီနေရာဟာ ဆီဆိုင် စော်ဘွား နဲ့ ညောင်ရွှေစော်ဘွားတို.ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်ခြားမျဥ်းလို့ ဆိုကြတာကြောင့် ဘုရားရဲ့ ဘွဲ့တော်ဟာ အဲ့ဒီကနေ လာတာလို့အချို့ကဆိုကြပါတယ် ။

 

နောက်တစ်ခုက ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားနဲ့ ဓါတ်တော်မွေတော်တွေကို ဌာပနာထားပေမယ့်လည်း ဘဒ္ဒကမ္ဘာမှာ ပထမဆုံးပွင့်တော်မူတဲ့ နောင်တော် ကကုသန်ဘုရားရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်တဲ့အနေနဲ့ ကက္ကူဘုရားလို့ မှည့်ခေါ်ခဲ့ကြတယ်လို့လည်းဆိုပါတယ် ။

ဒါ့ပြင် ပုဂံခေတ်၊ (အေဒီ၁၁၇၄-၁၂၁၁) အတွင်းနန်းတက်ခဲ့တဲ့ အလောင်းစည်သူမင်း ( နရပတိစည်သူမင်း ) သည် ဖောင်စကြာဖြင့် ခရီးလှည့်လည်ကာ စေတီဘုရားများစွာကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ပါတယ် ။ ကက္ကူဒေသတွင် ဓာတ်တော်များနှင့် ရတနာမျိုးစုံတို့ကို ဌာပနာပြီး ဖောင်တော်ဆိုက်စေတီကို တည်ထား ကိုးကွယ်ခဲ့ပါတယ် ။ အဲ့ဒီလို တည်ထားတဲ့နေရာမှာ ဌာပနာတိုက်အတွက် ၄၅တောင်အနက် တူးဖော် ပြီး ဘုရားရှင် ရဲ့ ဓါတ်တော် ၊ မွေတော် တွေနဲ့အတူ ရတနာမျိုးစုံ ၃၆ ပြည် ကိုပါ ထည့်သွင်း ၊ အပေါ်က ၁၂တောင်အမြင့်ရှိတဲ့ ကျောက်ဖျာချပ်ကိုပိတ် ပြီးတော့ မှ ဥာဏ်တော် ၆တောင် တမိုက် ၂သစ် ရှိတဲ့စေတီတော်ကို တည်ထားခဲ့တာလို့ဆိုပါတယ် ။  အလောင်းစည်သူမင်း လက်ထက်မှာ ဓာတ်တော် ပင့်ဆောင်ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ဘူးတယ်လို့လည်းသိရပါတယ် ။ အဲ့ဒီလိုတည်ထားပြီး  ၁၇ နှစ်အကြာမှာ ရောင်ခြည်တော်တွေ ကွန့်မြူးတာကြောင့် အနားပတ်ဝန်းကျင်က တိုင်းရင်းသားတွေ လာရောက်ဖူးမျှော်ရာက  အလောင်းစည်သူမင်းကြီးပါ ထပ်မံလာရောက်ဖူးမျှော်ပြီးစေတီတော်တွေ ထပ်တည်ခဲ့တယ်လို့လည်းဆိုပါတယ် ။ သူ.ရဲ့ အသက်နဲ့ထပ်တူ ရိုကျိုးပူဇော်ကြဖို. ထပ်တူစေတီလို့ စေတီစတည်စဥ်ကပင်မိန့်တယ်လို့ဆိုပါတယ် ။ ဒီလိုနဲ့ ကုန်းဘောင်ခောတ်ဦး ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်မှာ ညောင်ရွှေ ၊ မိုင်းပွန် ၊  ၊ ဆီဆိုင် ၊ မိုးဗြဲ က ရှမ်း ၊ ဗမာ ၊ ပအိုဝ် ၊ တောင်ရိုး ၊ ကယန်း ၊ အင်းသား စတဲ့တိုင်းရင်းသားတွေက ကက္ကူမွေတော်ဓါတ်မြတ်ကျော် လို့ ဘွဲ့တော်အသစ် မှည့်ခေါ်ခဲ့ကြတယ်လို့ဆိုပါတယ် ။

 

ဒီစေတီတွေဟာ နှစ်ကာလကြာလို့ မြေအောက်မှာနစ်မြုပ်နေချိန် ဒီဘုရားရဲ့  မနီးမဝေးမှာနေထိုင်ကြတဲ့ တောဝက်အုပ်ထဲက ရွှေရောင်အဆင်းရှိတဲံတောဝက်တစ်ကောင်ဟာ စေတီတွေပေါ်က ခြတောင်ပို့တွေ ၊ မြေကြီးတွေကို ထိုးကော်ပက်ထုတ်ရင်းက စေတီတော်တွေ ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်လို့ဆိုပါတယ် ။ ဒါ့ကြောင့် ကက္ကူမွေတော် ရဲ. အမည်နာမဟာ ရွှေဂူကြီးဘုရား ၊ သက်တူဘုရား ၊ ရွှေဝက်ဂူဘုရား ၊ ရွှေဝက်ကူးဘုရား ၊ ကက္ကူမွေတော်ဘုရားရယ်လို့အမည်ငါးမျိုးတွင်ခဲ့တာလို့လည်း ဆိုပါတယ် ။

 

ဘုရားဝင်းအပြင်တွင် ညောင်ပင်ကြီးများ ရှိသည်။ ဘုရားများ၏ နောက်တွင် နောင်မွန်အင်း ရှိသည်။ နောင်မွန်အင်းသည် အမြဲတမ်း ရေမရှိပေ။ ဒေသခံများက ကုန်းခြောက်လ ရေခြောက်လ ဟုဆိုသည်။မဲနယ်တောင်တန်း ၊ လွယ်မောတောင်တန်း တွေရှိပါတယ် ။

ဘုရားပွဲတော်ကို တော်သလင်းလမှာတစ်ကြိမ် ၊  တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်မှာတစ်ကြိမ် ၊ တပေါင်းလပြည့်မှာ တစ်ကြိမ် ၊ ကျင်းပတယ်ိလု့ သိရပါတယ် ။

မွေတော်ကက္ကူ စေတီတော် သို.သွားရောက်ဖူးမျှော် ခြင်း Video ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ

ရေပူစမ်း ၊ ပင်လယ်ကဗွီးပင် တန်း နဲ့မောင်းမကန် ကမ်းခြေ

 

မောင်းမကန်ကမ်းခြေသည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးရှိ ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကမ်းခြေသည် ထားဝယ်ခရိုင်အတွင်းရှိ လောင်းလုံးမြို့နယ်တွင် တည်ရှိသည်။ ထားဝယ်မြို့မှ အနောက်ဘက် (၆) မိုင်ကျော်ခန့်အကွာတွင် တည်ရှိပြီး ကပ္ပလီပင်လယ်ပြင်ကြီးအား မျက်နှာမူထားသည်။ ထားဝယ်မြို့မှ ကမျောကင်းတံတားအား ဖြတ်ကျော်ပြီး သွားရမည် ဖြစ်သည်။ မောင်းမကန်ကမ်းခြေမရောက်မီ သုံးထပ်လမ်းမကြီးတည်ရှိသော တောင်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

မောင်းမကန်ဟု အမည်နာမ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း အကြောင်းမှာ ရှေးအခါမြန်မာမင်းများ (အလောင်းစည်သူမင်း) မောင်းမကန်ကမ်းခြေ ကို ဖောင်တော်ဆိုက်ကပ်သော အခါ ကမ်းခြေမှာ အနားယူသည် ဆိုသည်။ ထိုအချိန်တွင် မောင်းမခြွေရံများက ရေကူးကစားပြီးသောအခါ ဆားငန်ရေများအား ရေချိုဖြင့်ပြန်ချိုးရန် ရေမရှိသည့်အတွင် ရေကန်တူးပေးရာ မှ ထိုနေရာကို မောင်းမ ကန် တဆင့် မောင်းမကန် ဟု ခေါ်တွင်ရခြင်း ဖြစ်၏။

နောက်အဆိုတစ်ခုတွင်   နဂါးရစ်မော်ရှိ   နတ်နဂါးတို့ ကိုးကွယ်ထားသော  ဆံတော်   (၂)ဆူသည်   အလောင်းစည်သူဘုရင်   ဖောင်စင်္ကြာြ ဖင့်လှည့်လည်လာစဉ်၊  သိကြားမင်းက  ညွှန်ကြားသဖြင့်   သိရှိ၍  တက်ရောက်ဖူးမျှော်လျက်   ဆံတော်ဌာပနာတိုက်အပေါ်၌စေတီတစ်ဆူတည်ခဲ့လေသည်။  ၎င်းနေရာ၌  ဘုရင့်နောက်ပါအချို့  တို င်းပြည်ကို   လွမ်းဆွတ်   ညည်းညူးသံကိုဘုရင်ကြားလျှင်၊  ထိုသူတို့ အား  ရာဇဒဏ်ချထားပြီး၊  ဖောင်စကြာထွက်သွား၍  ငေးမျှော်လျက်   ကျန်ရစ်ကြသောကြောင့်မျှော်ရစ်ဟု   တွင်ပြန်လေသည်။  ယခုအခါတွင်မူကား  ဤနေရာကို   တံငါလှေများကို   ရစ်ပတ်သွားလာနေသောမော်အငူကလေးဖြစ်၍  မော်ရစ်ဟုခေါ်တွင်ပြန် သည်။  (စကားချပ်   -  မော်ရစ်နှင့်   မလှမ်းမကမ်းရှိ   မောင်းမကန်   ရေချိုးဆိပ်သည်အလောင်းစည်သူမင်း  ဖောင်စင်္ကြာဆိုက်ရောက်ခိုက်   မောင်းမိမဿံများ  သွားရောက်   ရေကစားသည်ကို   အစွဲပြု၍မောင်းမကန်ဟု  တွင်ခဲ့လေသည်။)

နာမည်ကျော်ကြားသော မောင်းမကန်ကမ်းခြေစခန်းသည် ထားဝယ်မြို့၏ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင်တည်ရှိသည်။ ထိုစခန်းသို့ ထားsဝယ်မှနေ၍ မြစ်တစ်ဘက် သို့ကူးပြီးလျှင် ရှစ်မိုင်ခန့် မော်တော်ကားဖြင့်သွားရသည်။ မောင်းမကန်ကမ်းခြေမှ မိနစ်အနည်းငယ်မျှလမ်းလျှောက်ရုံဖြင့် ပန်းတင်အင်း ရေပူစမ်းသို့ရောက်နိင်ပါသည်။ မောင်းမကန် အနီးတွင် သုံးထပ်လမ်းမကြီးရှိသည်။ မောင်းမကန် ကမ်းခြေသည် မြန်မာနိင်ငံတွင် အရှည်ဆုံးသော အဖြောင့်တန်းဆုံးကမ်းခြေ ဖြစ်သည်။ အ​ခြားထင်ရှားသောကမ်းခြေများမှာ ဖိုးဖိုးကျောက်၊ဆင်ထောင့်၊မြင်းခွာအော်၊ပညစ်၊myanmar paradise အစရှိသော ကမ်းခြေများဖြစ်ကြသည်။ အပူချိန်မြင့်မားသောရေပူစမ်းအဖြစ် ပလောက်မြို့နယ်ရှိ ပဲရေပူစမ်းမှာထင်ရှားလေသည်။

မောင်းမကန်ကမ်းခြေသည် အနားယူအပန်းဖြေရန်အတွက် နေရာကောင်းအဖြင့် သတ်မှတ်နိုင်သည့် အရည်အသွေးများကိုပိုင်ဆိုင်ထားပါသည်။ ကမ်းခြေအနေအထားကို ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်နှင့် မြောက် အလျားလိုက်(၃)မိုင်ခန့် ရှည်လျားပါသည်။ ပင်လယ်ကမ်းစပ်သည်လည်း ပြေပြစ်ပြီး ကျောက်ဆောင်များလည်းမရှိပါ။ ချောက်တွေလည်း ကင်းပြီး ရေကျသွားတဲ့အခါသောင်ပြင်ကကျယ်လှသည်။ သဲပြင်ကလဲမာနေသောကြောင့် လမ်းလျှောက်သွားရန် အလွန်ကောင်းပါသည်။ စက်ဘီး-ဆိုင်ကယ်စီး၍လည်း ရသည်။ သက်တမ်းနှစ်(၇၀)ခန့်ရှိသော ပင်လယ်ကဗွီးပင်တန်းများကိုလည်းတွေရပါမည်။ ၎င်းအပင်သည် ထင်းရူးပင်နှင့်တူသောကြောင့် ပင်လယ်ထင်းရူးဟုလည်းခေါ်ကြသည်

မောင်းမကန်သွား ဗွီဒီယို