သူရႆ၀ါ ဆိုတာ...........?

ဒိေန.ေတာ. လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္အေႀကာင္းေၿပာၿပ ခ်င္ပါတယ္ ....

စာေပေလာကမွာ ေနရာတစ္ခုရွိေနသလို ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ.ကေနလည္း ရသစာေပေတြတင္ဆက္ေနသူ တစ္ဦးပါ.....သူ.ကိုေရြးခ်ယ္ၿဖစ္တာကေတာ. သူက ၀ါးခယ္မ GTI မွာ တက္ေရာက္ဖူးခဲ့သူ တစ္ဦးၿဖစ္ေနတာလည္း ပါပါတယ္

 သူအမည္က သူရႆ၀ါ

သူ.ကို ၁၉၈၇ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၁ ရက္ (တနဂၤေႏြေန႔) တြင္ အဖ ဦးေမာင္ေမာင္ႏွင့္ အမိ ေဒၚခင္ေလးယု တို႔မွ ေမြးဖြားခဲ့ပါ့တယ္...အ.မ.က (၁) ႀကံခင္း၊ အ.မ.က (၂၇) သဃၤန္းကၽြန္း၊ အ.ထ.က (၂) ကမာ႐ြတ္၊ ဝါးခယ္မ Government Technical Institute၊  အဂၤလိပ္စာ အထူးျပဳ (အေဝးသင္) ဒဂံုတကၠသိုလ္ တို႔တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့  သည္...

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၊ ဇူလုိင္လထုတ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ မဂၢဇင္းတြင္ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခံရေသာ “ပ်ံသန္းျခင္း” ကဗ်ာျဖင့္ စာေပ ေလာကထဲ စတင္ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ မဂၢဇင္း၏ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ အတြက္ ဟာသ ဝတၳဳတို ၿပိဳင္ပြဲတြင္ “၂၁ ရာစု ဒႆဂီရိ” ဟာသ ဝတၳဳတိုျဖင့္ အေကာင္းဆံုး ဆုရရွိခဲ့ပါတယ္...

၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္ www.mysuboo.com မွ က်င္းပေသာ အေဖေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ကဗ်ာ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ “အဲဒီ .. ေဖေဖ တည္ခဲ့တဲ့ကမၻာ” ကဗ်ာျဖင့္ ဒုတိယဆု ရရွိခဲ့သူလည္း ၿဖစ္ပါတယ္...

၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၈ ရက္ေန႔မွ စတင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ Mysuboo Fan Club (ယခု Suboo Multi Social Network) တြင္ အလုပ္အမႈေဆာင္ အျဖစ္ တာဝန္ယူ၍ ယခု အခ်ိန္ အထိ ပရဟိတ လုပ္ငန္းႏွင့္ အသင္း၏ Suboo Literary Club အတြက္ စာေပကိစၥမ်ား တာဝန္ယူ ေဆာင္႐ြက္ လ်က္ရွိသလို

ဖူးငံု ဆယ္ေက်ာ္သက္ မဂၢဇင္း၊ ပန္းအလကၤာ မဂၢဇင္း၊ People မဂၢဇင္း၊ ေပဖူးလႊာ မဂၢဇင္း၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ မဂၢဇင္း၊ ရယ္စရာ မဂၢဇင္း၊ Moda Myanmar မဂၢဇင္း၊ Smart ဂ်ာနယ္လ္၊ ICT ဂ်ာနယ္လ္ႏွင့္ TechSpace ဂ်ာနယ္လ္ တို႔တြင္ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ ဝတၳဳတိုႏွင့္ သေရာ္စာမ်ား ေရးသားခဲ့ကာ ယခုလက္ရွိ Net Guide ဂ်ာနယ္လ္ႏွင့္ တို႔တြင္ သေရာ္စာ ေဆာင္းပါးမ်ား အပတ္စဥ္ ေရးသားလ်က္ ရွိၿပီး ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္အထိ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပ ခံရၿပီးေသာ စာေပလက္ရာ အပုဒ္ေရ (၉၀) ေက်ာ္ခန္႔ရွိ ခဲ့ၿပီၿဖစ္သည္............

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလတြင္ “ရသစာေပ အႏုပညာဘေလာ့ဂ္” အမည္ျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ Blog တစ္ခု ျပဳလုပ္ကာ ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္အထိ ရသစာေပမ်ား တစိုက္မတ္မတ္ ေရးသားလ်က္ရွိၿပီး Blog Address မွာ www.thurathawah.net ျဖစ္သည္....

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ လတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ “ဧရာဝတီ ႏုိင္ငံတကာ စာေပ အႏုပညာ ပြဲေတာ္” တြင္ ဘေလာ့ဂါ ညီလင္းဆက္၊ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္၊ ဆရာမ ျမေသြးနီ၊ ဆရာမ ပန္ဒိုရာ တို႔ႏွင့္ အတူ Literature & Blogosphere က႑တြင္ ပါဝင္ ေဆြးေႏြးရန္ ရွိသလို လူငယ္ အခန္း က႑ တြင္လည္း ဆရာမ စုသဲမြန္၊ ယုယ၊ ေမာင္ေရခ်မ္း၊ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ တို႔ႏွင့္အတူ ဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြး ျဖစ္ခဲ့ပါသည္.......

ဒါကေတာ. နမူနာ သူ.လက္ရာေလး တစ္ခုပါ

 ဦးေမာင္ႏွင့္ အင္တာနက္ဆိုင္သို႔တစ္ေခါက္

- သူရႆဝါ -

ရန္ကုန္ရွိ တူမေတာ္ မယ္ဆူး၏ အိမ္သို႔ ေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္ ႐ြာတြင္ မသံုးရေသာ အင္တာနက္ကို တဝႀကီး သံုးရန္ ဟူေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဦးေမာင္ တစ္ေယာက္ အင္တာနက္ ဆိုင္သို႔ ထြက္လာ ခဲ့သည္။ အရင္ တုန္းကေတာ့ အင္တာနက္ ဆိုတာ ေဂ်ဒိုးနပ္လို စားစရာ ဟုေတာင္ ဦးေမာင္ ၾကားဖူးနားဝ ထင္ခဲ့ဖူး ေသးတာ။ အခုေတာ့ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ႀကီး သို႔လည္း ခဏခဏ ေရာက္၊ တူမေတာ္ မယ္ဆူးတုိ႔ မိသားစု၏ နည္းပညာ အသိုင္း အဝိုင္းႏွင့္ ခဏခဏ ထိေတြ႕ ရေသာေၾကာင့္ သူတို႔၏ သင္ေပး မႈျဖင့္ အင္တာနက္ ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္ ေနေလၿပီ။ အသံုးအႏႈန္းက အစ အရင္ႏွင့္ မတူေတာ့။ အခု ဦးေမာင္ အင္တာနက္ ၾကည့္တယ္တုိ႔၊ အင္တာနက္ ထိုင္တယ္တို႔ မေျပာေတာ့။ အင္တာနက္ သံုးတယ္ဟု ေျပာတတ္ လာၿပီ။

ဆိုင္ထဲ ဝင္လာခဲ့သည္။ တစ္ကိုယ္လံုး အပူလိႈင္း ျဖတ္သြား သလိုပဲ ခံစား လိုက္ရ၏။ မီးပ်က္ ေနလို႔လား မသိ။ ဆိုင္ထဲ ေရာက္ေတာ့ မီးစက္သံ တဝုန္းဝုန္း၊ အပူရွိန္ ကလည္း တဟုန္းဟုန္း။ နက္ဝါ့ခ္ ဂိမ္းႏွင့္ အင္တာနက္ တြဲ၍ ဖြင့္ထားသည့္ ဆိုင္ ျဖစ္သျဖင့္ အထဲမွာ ဂိမ္းကစား ေနသူ ေကာင္ေလး မ်ား၏ ဆဲသံ၊ ဆိုသံ၊ ကေလာ္သံ၊ ေအာ္သံ ေတြကလည္း ဆူညံ ပြက္ေလာထ ေန၏။ ေအာ္ .. အရွင္လတ္လတ္ ငရဲျပည္ ေရာက္သြားတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ သည္းခံ .. သည္းခံ။ ဦးေမာင္ ဆာဗာ ေကာင္တာေရွ႕ ရပ္လုိက္သည္။ ဆာဗာတြင္ ထိုင္ေနေသာ ဆိုင္တာဝန္ခံ ေကာင္ေလးက စာေတြ တေျဗာင္းေျဗာင္း ႐ိုက္ေန ရာမွ ဦးေမာင္ကို လွမ္းၾကည့္သည္။ ဦးေမာင္ ေမးလိုက္၏။

“ဘယ္စက္မွာ ထိုင္ရမလဲ .. တူေလး”

ေကာင္ေလးက ဦးေမာင္ကို လြတ္ေနေသာ စက္တစ္လံုးဆီ လက္ၫွိဳး ၫႊန္ျပ၏။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဟာသူ ကြန္ပ်ဴတာႀကီး ငံု႔ၾကည့္ကာ တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္း စာ႐ိုက္ ေနျပန္၏။ ေအာ္ .. သနားစရာ၊ အာသီးေယာင္ ေနတယ္ ထင္တယ္ .. ဟိုမွာ ထိုင္လိုက္ပါ ဦးေလး လို႔ေတာင္ ျပန္မေျပာ ႏုိင္ရွာဘူးဟု ဦးေမာင္ ေတြးမိသည္။ သူ ၫႊန္ျပေသာ ေနရာတြင္ ဦးေမာင္ ထိုင္ လိုက္သည္။ သူ႔ေဘး တစ္ဖက္ တစ္ခ်က္မွာ ခုနက ေအာ္ဟစ္၍ ဂိမ္းေဆာ့ ေနၾကေသာ ေကာင္ကေလးေတြ။ ဦးေမာင္ သူ႔ဆီ ဘယ္သူမွ ေမးလ္မပို႔ ထားမွန္း သိေသာ္လည္း ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ေမးလ္စစ္ရန္ ဂ်ီေမးလ္ ဖြင့္လိုက္သည္။ အခုေတာ့ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ။ ေသခ်ာ မသံုးတတ္ခင္ အရင္တုန္း ကေတာ့ ပါ့စ္ဝါ့ဒ္ ႐ိုက္ထည့္သည့္ အေပါက္ထဲတြင္ ဘာေတြ ႐ိုက္ထည့္ ရမွန္း မသိ၍ ကိုယ့္ မွတ္ပံုတင္ နံပါတ္ကိုယ္ ျပန္႐ိုက္ထည့္ခ်င္ ထည့္ေန တတ္ခဲ့တာ။

ဖြင့္ၿပီးေတာ့ ငါးမိနစ္ေလာက္ ၾကာသည္ အထိ ဂ်ီေမးလ္က တက္မလာ။ သတင္း ဖတ္ရန္ ဆိုၿပီး သတင္း ဝက္ဘ္ဆိုက္ တစ္ခုကို ဖြင့္လိုက္သည္။ ဖြင့္လိုက္တာႏွင့္ .. ျမန္ခ်က္။ Problem Loading Page ဆိုၿပီး တန္းတက္ လာသည္။ ဦးေမာင္ လည္း သတိ မထားမိ။ ေအာင္မယ္ .. အဂၤလိပ္လို သတင္းေရး ထားတာ ထင္လို႔ ဖတ္ၾကည့္ ေနေသးသည္။ ၿပီးမွ ဖြင့္၍ မရလွ်င္ ေပၚတတ္သည့္ စာတန္းမွန္း သတိရ၏။ ဒါနဲ႔ ဦးေမာင္လည္း မေနသာၿပီ။ ေကာင္တာမွ ေကာင္ေလးကို လွမ္း၍ ေခၚရသည္။

“သားေရ .. ခဏေလာက္ လာၾကည့္ ေပးပါဦး .. မတက္လို႔”

ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ကို မ်က္ႏွာေသႀကီးႏွင့္ ေကာင္တာမွ ေန၍ လွမ္းၾကည့္၏။ ၿပီးေတာ့ ငံု႔၍ စာအနည္းငယ္ ႐ိုက္လိုက္ ေသး၏။ ၿပီးေတာ့မွ မထခ်င္ ထခ်င္ ပံုစံျဖင့္ ထ၍ လာသည္။

“တူေလးေရ .. ေမးလ္လည္း မရဘူး၊ သတင္း ဖတ္မလို႔ ဖြင့္တဲ့ ဝက္ဆိုက္လည္း မရဘူး”

“ဘာမွ မတက္ဘူးလား”

“ေအး .. ဟုတ္တယ္”

“အဲဒါဆို က်ေနတာ”

ဦးေမာင္ စိတ္ညစ္ သြားသည္။ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ႏွင့္ ေတြ႕ေနၿပီ။ မတက္ပါဘူး ဆိုေတာ့မွ က်လို႔ေပါ့။ စိတ္ထြက္ထြက္ႏွင့္ ဦးေမာင္ ဘုေတာ လိုက္သည္။

“ေအးေပါ့လကြယ္ … မတက္မွေတာ့ က်လို႔ေပါ့၊ ေကာ္နရွင္ ကေတာ့ တန္းလန္းႀကီး ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ရွိမွမရွိတာဘဲ”

ငါ့လို ေတာသားေတာင္ ေကာ္နရွင္ က်တယ္ ဆိုတာကို သိတယ္ကြ ဟူေသာ ပံုစံျဖင့္ ဦးေမာင္ ေျပာလုိက္ေတာ့ ထို ေကာင္ေလးက ထံုးစံ အတိုင္း ႐ုပ္ေသႀကီးႏွင့္ ၾကည့္ေန ျပန္သည္။ ၿပီးမွ “မတက္တာမ်ား လြယ္လြယ္ေလး” ဟု ဆိုကာ ဘာမေျပာ ညာမေျပာႏွင့္ စက္ကို Restart ခ်လိုက္ ေလ၏။ ေကာ္နရွင္ မတက္လွ်င္ ရီစတတ္ ခ်ရေလ၏ ဟူ၍ ဦးေမာင္ အဖို႔ မွတ္သားစရာ တစ္မ်ိဳး တိုးေလ၏။ ရီစတတ္ ခ်ၿပီး၍ စက္ျပန္ ပြင့္ေတာ့ ျပန္သံုး ၾကည့္ေသာ္လည္း ခုနက လိုပင္ ပေရာ္ ဘလမ္း လုပ္ဒင္း ျပန္သည္။ ဦးေမာင္လည္း ဘာမွ လုပ္တတ္သည္ မဟုတ္ေတာ့ ဆိုင္ တာဝန္ခံ ေကာင္ေလးကို လွမ္း၍ ေခၚရ ျပန္သည္။ ခုနက လိုပင္ အုတ္နီခဲလို ႐ုပ္တည္ ႐ုပ္မာ ႀကီးႏွင့္ ထ၍ လာျပန္၏။

“အခုထိ မတက္ေသးဘူးလား”

“ေအးကြာ .. လုပ္ပါဦး ..”

“ဒါမ်ား လြယ္လြယ္ေလး .. ဂိမ္းေဆာ့ရင္း ေစာင့္” ဟုဆိုကာ ဖား၏ ပါးစပ္ထဲမွ ေရာင္စံု အလံုးေတြ ထြက္က်ၿပီး အေရာင္ တူရာ အလံုးေတြကို လွမ္း၍ ပစ္ရသည့္ ဂိမ္းကို ဖြင့္ေပး သြား၏။ မထူးေတာ့ၿပီ ဟုဆိုကာ ဦးေမာင္လည္း ထိုင္ေဆာ့ ေနလိုက္ ေတာ့၏။ ေလးဆယ့္ငါး မိနစ္ေလာက္ ေဆာ့ၿပီး ေတာ့မွ ေကာင္တာမွ ေကာင္ေလးက လွမ္း၍ ေအာ္သည္။ “ဦးေလး .. ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ မသိဘူး … ေကာ္နရွင္ တက္လာၿပီ” တဲ့။ ေအာ္ .. ေကာ္နရွင္ တက္တာမ်ား အထူး အဆန္း ျဖစ္ရပံုႏွင့္ ေအာ္ေနသည္။ ဦးေမာင္လည္း ဂိမ္းဆက္၍ မေဆာ့ ေတာ့ဘဲ ဖတ္ခ်င္သည့္ သတင္း ဝက္ဘ္ဆိုက္ကို ဖြင့္လိုက္သည္။

“အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အထူး ေဆြးေႏြးပြဲ တစ္ရပ္ကို က်င္းပခဲ့ရာ … ေဟ့ေကာင္ေတြ .. ခ်ကြ .. ခ် .. ပစ္ .. အဲဒီေကာင္ကို လိုက္ပစ္ .. မေျပးနဲ႔ .. မိလို႔ကေတာ့ အေသပဲ”

အလို .. ဘာျဖစ္ သြားတာပါလိမ့္။ ဦးေမာင္ ဖတ္ေနသည့္ သတင္း ထဲတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပခဲ့ရာ အထိပဲ ရွိေသး … ဘယ္ညာ တစ္ဖက္ တစ္ခ်က္မွ ဂိမ္းေဆာ့ ေနၾကေသာ ေကာင္ေလးေတြ အားႏွင့္ မာန္ႏွင့္ အသည္းအသန္ ထ၍ ေအာ္ဟစ္ ဆူညံ ဆဲဆိုသံမ်ား ထြက္လာျခင္း ျဖစ္၏။ ဦးေမာင္ စိတ္ေလွ်ာ့ လိုက္ၿပီ။ သတင္းလည္း မဖတ္ခ်င္ေတာ့၊ အင္တာနက္လည္း မသံုးခ်င္ေတာ့။ ထိုင္ေနရာမွ ထ၍ ေငြရွင္းရန္ ေကာင္တာသို႔ ထလာခဲ့သည္။

“ၿပီးၿပီ .. တူေလး .. ဘယ္ေလာက္လဲ”

“ေလးရာ” ဘာဆို ဘာမွ အပိုမေျပာ။ သူ႔ကိုပင္ ေမာ့မၾကည့္ဘဲ ကြန္ပ်ဴတာကို ၾကည့္ေနရာမွ ေျပာျပန္သည္။ ဦးေမာင္လည္း မေနႏုိင္။

“ငါ .. ငါ .. တစ္နာရီ လံုးလံုး .. ဆယ္မိနစ္လား ဆယ့္ငါး မိနစ္လား သံုးရတာပါကြာ … မတက္ဘူးေလ .. က်ေနတာေလ”

“ဒါေပမယ့္ .. ဦးေလး ဂိမ္းေဆာ့ တယ္ေလ”

ကိုင္း .. မွတ္ကေရာ။ သူဖြင့္ေပး လို႔လည္း ေဆာ့ရေသးတယ္ .. အခုေတာ့ ကိုယ္က အလိုတူ အလိုပါ ျဖစ္ရသည္။ ဦးေမာင္ ဘာမွ မေျပာေတာ့။ ပိုက္ဆံ တစ္ေထာင္တန္ တစ္႐ြက္ ထုတ္ေပး လိုက္သည္။ ပိုေသာ ပိုက္ဆံကို ျပန္အမ္းရင္း ေကာင္ေလးက ေျဖေျပာ ေျပာသည္။

“ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မသိဘူး .. ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးက ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္း ေအာင္ထားၿပီး အလုပ္မရွိ ေသးလို႔ .. သူ႔ဆိုင္မွာ ထိုင္ခိုင္း ထားတာ … ဒီမွာ .. ေငြတြက္တဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲက တြက္တဲ့ အတုိင္းပဲ ကၽြန္ေတာ္က ေတာင္းရတာ”

တစ္ဆိုင္လံုး၏ တာဝန္ခံ အဆင့္ျမင့္ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ နည္းပညာ သမားေလး ေျပာလိုက္မွ ရွင္းသြားသည္။ သူကေတာ့ ထံုးစံ အတုိင္း မ်က္ႏွာမာ ႀကီးႏွင့္ပင္။ ဦးေမာင္လည္း ဆိုင္က ျပန္ထြက္ လာရင္း ဒီလို မ်က္ႏွာမ်ိဳး ဘယ္မွာ ေတြ႕ဖူးသလဲ စဥ္းစား ေနမိသည္။ အေတာ္ၾကာ စဥ္းစား လိုက္ေတာ့မွ .. ခပ္ေရးေရး ေပၚလာ၏။ သူတို႔ တစ္႐ြာလံုးမွာ တစ္ဦး တည္းေသာ ၿဂိဳဟ္တု စေလာင္း တပ္ထား ႏုိင္သည့္ ေဒၚခင္ပု၏ မ်က္ႏွာမ်ိဳး ပါေပ။ တစ္႐ြာလံုးမွာ ၿဂိဳဟ္တု စေလာင္း တပ္ႏုိင္တာ ဆိုလို႔ သူပဲ ရွိတာ ဆိုေတာ့ သူ႔အိမ္မွာ ႐ြာက လူေတြ ၿဂိဳဟ္တု စေလာင္း သြားၾကည့္ၿပီ ဆိုလွ်င္ လုပ္ထား တတ္ေသာ ေဒၚခင္ပု၏ မ်က္ႏွာမ်ိဳး။ “ၾကည့္ခ်င္ၾကည့္ မၾကည့္ခ်င္ေန .. တို႔ကေတာ့ ဂ႐ုမစိုက္” ဟူေသာ သေဘာျဖင့္ မာေခါက္ ေနတတ္ေသာ မ်က္ႏွာထားႀကီး။ ခုနက အင္တာနက္ ဆိုင္မွ ေကာင္ေလး၏ မ်က္ႏွာေန မ်က္ႏွာထားႏွင့္ တစ္ပံုစံထဲ။ ထိုေကာင္ေလး ပံုစံကလည္း “သံုးခ်င္သံုး မသံုးခ်င္ေန … ဂ႐ုမစိုက္” ဟူေသာ ပံုမ်ိဳး ေပါက္ေနတာကိုး။

ဆယ္တန္း ေအာင္ၿပီးစ အင္တာနက္ အေၾကာင္း ဘာမွလည္း ေသခ်ာ မတတ္၊ ေသခ်ာ မသိ။ ကာစတန္မာကို ဘယ္လို ဆက္ဆံ ရမည္ ဆိုတာလည္း နားလည္ပံု မရေသာ “သံုးခ်င္သံုး မသံုးခ်င္ေန” ကိုယ္ေတာ္ေလးအား စိတ္ခ်လက္ခ် ဆိုင္တြင္ အလုပ္ေပး ထားသည္ ဟူေသာ ဦးေလးေတာ္၏ အင္တာနက္ ဆုိင္ႀကီး ေရရွည္တြင္ ေသခ်ာေပါက္ အက်ိဳးစီးပြါး ျဖစ္ထြန္း ေတာ့မည့္ အေရးကို ေတြးကာ ထိုေကာင္ေလး ကိုတလွည့္ .. ေဒၚခင္ပု ကိုတလွည့္ ျမင္ေယာင္ ရင္းျဖင့္ ဦးေမာင္ တစ္ေယာက္ ျပန္လာ ခဲ့မိေလ ေတာ့သည္။

၆ - စက္တင္ဘာ - ၂၀၁၂

 ္From 

http://www.thurathawah.net

   
 

ပရိသတ္ စံခ်ိန္တင္ ၾကည့္႐ႈအားေပးခဲ့သည့္ စိုးသူ၏ အခမဲ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြ

သ႐ုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္စိုးသူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြကို မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔ ညေန ၆ နာရီတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မိုင္ဒါကြင္းတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြကို အခမဲ့ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ပရိသတ္ ေျခာက္ေသာင္းနီးပါးခန္႔ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈခဲ့သည္ဟု သိရိွရသည္။

အဆိုေတာ္ စိုးသူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြကို စိုးသူ၏ ထင္ရွားခဲ့သည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ား သီဆိုမႈျဖင့္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး Plus Three တီး၀ိုင္းႏွင့္ တဲြဖက္ကာ ေတးသီခ်င္းမ်ားစြာကို သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့သည္။ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ားကို အပိုင္းလိုက္ခဲြ၍ တင္ဆက္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေခတၱနားခ်ိန္မ်ားအတြင္း သ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ေနေအာင္ႏွင့္ ခင္သန္းႏုတို႔က စိုးသူ၏ ငယ္ဘ၀ အမွတ္တရမ်ားႏွင့္ အႏုပညာဘ၀ စတင္ခဲ့ပံုမ်ားကို ေျပာျပေပးခဲ့သည္။ 

ထို႔ေနာက္ သ႐ုပ္ေဆာင္အဆိုေတာ္ စိုးသူက dancer မ်ားႏွင့္ တဲြဖက္ကာ ထင္ရွားခဲ့သည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ားစြာကို ပါေဖာမန္႔စ္မ်ားျဖင့္ တင္ဆက္ခဲ့သည္။ ဆက္လက္၍ သ႐ုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္စိုးသူႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ အႏုပညာရွင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ရန္ေအာင္၊ ရဲေအာင္၊ မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္၊ စိုးျမတ္သူဇာ၊ ခိုင္ခင္ဦး စသူတို႔ကလည္း စိုးသူႏွင့္ပတ္သက္၍ အမွတ္တရ စကားမ်ား ေျပာၾကားေပးခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ စိုးသူက ဆိုင္ကယ္စီး၍ ပရိသတ္မ်ားၾကားသို႔ ေရာက္ရိွလာၿပီးေနာက္ ေတးသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ ထပ္မံသီဆို ေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့သည္။ စိုးသူ ထြက္ရိွခဲ့သည့္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေတးစီးရီးမ်ားမွ ေတးသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ေရာ၊ ႐ုပ္ရွင္ေတးသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ပါ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေတးသီခ်င္းမ်ား အားလံုးကို တစ္ကိုယ္ေတာ္အျဖစ္ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

"ကြၽန္ေတာ့္ ပရိသတ္ကို ကြၽန္ေတာ္ အားပါးတရ ေဖ်ာ္ေျဖခ်င္တာေၾကာင့္ ဒီပဲြေလးကို ျပဳလုပ္ျဖစ္တာပါ။ အခုလို ပရိသတ္ေတြအမ်ားႀကီးက လာအားေပးတဲ့အတြက္လည္း ကြၽန္ေတာ္ ၀မ္းသာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ဆိုျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပဲြတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ပဲြေတြ ရိွခဲ့ရင္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို အားေပးၾကပါဦးလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္" ဟု သ႐ုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္ စိုးသူက အမွတ္တရစကား ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
စိုးသူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြသို႔ အႏုပညာရွင္ အမ်ားအျပားလည္း လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ အားေပးခဲ့ၾကသည္ကို ေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ အားေပးခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္အကယ္ဒမီ မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္က "မမို႔တို႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပဲြေလး အခုလို ေအာင္ျမင္တာကို ဂုဏ္ယူပါတယ္။ သူ႔ပရိသတ္ေတြနဲ႔ သူ႔ၾကားမွာရိွတဲ့ အားေပးမႈ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေတြ႕ရတာလည္း တကယ့္ကို ၾကည္ႏူးစရာပါ။ ေနာက္ထပ္ေအာင္ျမင္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလုိ႔လည္း မမို႔ဆုေတာင္းပါတယ္" ဟု ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ 

ေဖ်ာ္ေျဖပဲြတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ဇင္၀ိုင္းႏွင့္ ေမသန္းႏုတို႔ကလည္း သႀကၤန္အမွတ္တရ ေဖ်ာ္ေျဖမႈျဖင့္ အားျဖည့္တင္ဆက္ခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စိုးသူ၏ အထင္ရွားဆံုး ေတးသီခ်င္းမ်ားျဖစ္ေသာ "ၾကည္ျဖဴပါ"၊ "သိပ္ခ်စ္တာ သူသိပါကြယ္"၊ "မင္းအေၾကာင္းသီခ်င္း" စသည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ားကို စိုးသူက သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့သည္။ 

စိုးသူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ေဖ်ာ္ေျဖပဲြအား Forever Blossom မွ စီစဥ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး အခမဲ့ လက္မွတ္မ်ားျဖင့္ ၾကည့္႐ႈ အားေပးေစခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ လက္မွတ္မ်ားတြင္ ထိုင္ခံုလက္မွတ္ႏွင့္ မတ္တပ္ရပ္ လက္မွတ္ႏွစ္မ်ဳိး ခဲြျခားထားၿပီး ပရိသတ္ေျခာက္ေသာင္းနီးပါးခန္႔ ၾကည့္႐ႈအားေပးခဲ့သည္ဟု သိရိွရသည္။

 သ႐ုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္ အကယ္ဒမီစိုးသူသည္ အႏုပညာလုပ္ငန္းမ်ားအား ရပ္နားကာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၌ အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့သည္မွာ ၁၁ ႏွစ္နီးပါးခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္ မိခင္ျဖစ္သူ၏ က်န္းမာေရးအတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရိွလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ 

မိခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္သြားၿပီးခ်ိန္၌ အႏုပညာလုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာတြင္ ပထမဆံုး ေဖ်ာ္ေျဖပဲြအျဖစ္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြကို အခမဲ့အေနျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မိုင္ဒါကြင္း၌ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သ႐ုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္ စိုးသူသည္ ဇာတ္ကားမ်ားကိုလည္း မၾကာမီ လက္ခံ႐ိုက္ကူးႏိုင္ရန္ စီစဥ္လ်က္ရိွသည္ဟု သိရိွရသည္။

Post  & Photos - EMG & 7 Day News

*ေက်ာင္းေတာ္တမ္းျခင္း*(ပုသိမ္တကၠသိုလ္ အမွတ္တရ)

(၁)

ႀကဳံဆုံၿပီးရင္…ခြဲခြာၾကရတာ

ေလာကရဲ႕ နိယာမတစ္ခုပါပဲ

အကန္႔အသန္႔ တစ္ခုထဲက…

ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊၀မ္းနည္းမႈ၊ အခ်စ္၊အလြမ္း

အျဖဴေရာင္တြဲလက္ေတြရဲ႕

ထားခဲ့ဖူးတဲ့ သစၥာတရား

အခ်ိန္ယႏၱရားရဲ႕ တုိက္စစ္မွာ

မႈန္၀ါးကြယ္နစ္ခဲ့ ၾကၿပီ …။

ငါ့ အမွတ္တရအားလုံး

ငါ နဲ႔ အေ၀းဆုံးမွာ

ငါခ်န္ထားခဲ့ရၿပီ ….။

ေနရစ္ေတာ့ကြယ္ … …

 

(၂)

ေဆာင္းအ၀င္ေတြ႕ႀကဳံရမဲ့…

ေက်ာင္းရင္ေငြ႕လႈံေန႕စြဲေတြကုိ

လြမ္းတယ္…

ႏွင္းေတြေ၀တဲ့ ဒီဇင္ဘာေပါ့

ေက်ာင္းေတာ္က …သူ႔ရင္ဘတ္ကုိ

ဆြဲဖြင့္လုိက္တယ္

“ဟုတ္ကဲ့! …ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္

ျမ၀ါးရုံျပပြဲ စတင္ပါၿပီ”

မတူညီတဲ့ ေဒသေတြက

မတူညီတဲ့ သူတုိင္းရဲ႕

တူညီတဲ့ အိပ္မက္ေတြခင္းက်င္းျပသ

အေရာင္အေသြးစုံ လွပလုိ႕ …

သူ႔ အရြယ္နဲ႔ သူ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

တကၠသုိလ္ဆုိတဲ့ ကမၻာသစ္မွာ

လူနဲ႔ အိပ္မက္ ထိပ္တုိက္ေတြ႔ခဲ့ၾကတယ္

တကၠသုိလ္နယ္ေျမရယ္…

ကန္သာယာရယ္…

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရယ္…

သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္…

ခြဲခြာျခင္းဆုိတာ…

ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးခဲ့တဲ့

ၾကမၼာရုိင္းပဲ ျဖစ္ရဲ႕ …။

အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ႏွင္းစက္ေတြနဲ႔

အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ မုိးစက္ေတြနဲ႔ …

ဥၾသသံေတြေပ်ာက္…

ေႏြမေရာက္ေအာင္ပဲ

ဆုေတာင္းခဲ့ၾကတယ္

ေနာက္လုိက္…ေျပာင္လုိက္…

စိတ္ေကာက္လုိက္

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြပဲ… ေပြ႔ပုိက္ခဲ့ၾကတယ္။

 

(၃)

သူငယ္ခ်င္း…အိပ္မက္ခ်င္းလက္ကမ္း

ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ကာလတစ္ေလွ်ာက္

တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ယုံၾကည္

တူညီတဲ့ အဓိဌာန္နဲ႕

ငါတုိ႔ တြဲခဲ့တဲ့…လက္

ထားခဲ့တဲ့…သစၥာ

အျဖဴေရာင္လမ္းမေပၚမွာပဲ…

အၿမဲအတူရွိၾကမယ္…

ဘ၀လမ္းဆုိတာ.. ၾကမ္းတမ္းလိမ့္မယ္လုိ႔

ဘယ္တုန္းကမွ မထင္ခဲ့ၾကဘူး…

စ,လုိက္ ေနာက္လုိက္.. ေပ်ာ္ရႊင္လုိက္

Canteen မွာ အခ်ိန္ကုန္လုိက္နဲ႔

ေက်ာင္းမွန္ၿပီး အတန္းမတက္ခဲ့တဲ့ေန႔ေတြ…

ျငင္းလုိက္…ခုန္လုိက္

စကားမ်ားလုိက္နဲ႔

လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က… ညေနခင္းေတြ..

ဂီတာတစ္လက္နဲ႔ အိပ္ပ်က္ခဲ့တဲ့

ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ညလယ္ခင္းေတြ

ဒီမွာေဟ့!... ဘ၀ဆုိတာ

ေသာကေတြနဲ႔ ကင္းေ၀းရာ…

အခ်ိန္ယႏၱရားကုိ..

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ ပဲ လည္ပတ္ေစခဲ့တယ္..

ဒီလုိနဲ႔..သူငယ္ခ်င္း

သုံးႏွစ္ဆုိတဲ့ ကာလ လြန္ေျမာက္

ေမ့ထားတဲ့ ၾကမၼာရုိင္းက

ဆုိက္ဆုိက္ၿမဳိက္ၿမဳိက္ေရာက္လာတယ္…။

 

(၄)

တကယ္ေတာ့.. သူငယ္ခ်င္း

ဘ၀ဆုိတာ..

ေတာ္ရာမွာေနၾကရတာပါ…

ထားခဲ့ဖူးတဲ့သစၥာ…

တြဲခဲ့ဖူးတဲ့.. အျဖဴေရာင္လက္

ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့.. ေက်ာင္းသားဘ၀

အားလုံးေသာ အမွတ္တရမ်ား…

ခု..အားလုံးကုိႏႈတ္ဆက္ဖုိ႔…

ရထားတုိ႔ …ဥၾသဆြဲလုိက္ၾကၿပီ ….

ဘ၀ ကိုဖြင့္ဆုိခဲ့သူတုိ႔

ခြဲခြာျခင္းကုိ .. သီအုိရီမထုတ္ခဲ့ရင္ ေကာင္းလိမ့္မယ္

ဒါေပမဲ့..သူငယ္ခ်င္းရယ္

က,ကြက္ေတြ အၿမဲလွမွေတာ့…

ဘ၀ ဘယ္ဟုတ္ေတာ့မလဲ…။

ငါတုိ႔ ဆုံစည္းၾကတာ

ငါတုိ႔ ခြဲခြာၾကဖုိ႔ပဲ

မက္ခဲ့ၾကတဲ့ အိပ္မက္ကုိယ္စီ

တူညီခဲ့တဲ့ သစၥာတရား…

မင္းတုိ႔ အားလုံးကုိ…ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

သူငယ္ခ်င္းေရ…

ငါ့ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာေတြ…ငါ့ရဲ႕မုိးရာသီေတြ

အဓိပၸါယ္မဲ့ရေတာ့မယ္…

ရင္ဘတ္ထဲမွာ…ေႏြရာသီေတြျပည့္ႏွက္

ေက်ာင္းေတာ္ အလြမ္းေတြနဲ႕….

မြန္းက်ပ္လုိ႔ … … …။

ခ်စ္တဲ့ေက်ာင္းေတာ္.. ထုိင္ခဲ့ဖူးတဲ့ခုံတန္း

ေရျပင္က်ယ္နဲ႔ ကန္သာယာ..

ေျခဆန္႔ခဲ့တဲ့ တကၠသီလာ..

အ၀ါေရာင္ မေလးပိေတာက္ပန္းမ်ား

အားလုံးကုိခြဲခြာရေတာ့မယ္…

သူငယ္ခ်င္းေရ..

ငါ့ဘ၀ရဲ႕ အေပ်ာ္ဆုံးအခ်ိန္ေတြကုိ

ငါတုိ႔ ခ်စ္တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ

ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ပါၿပီ…..

“ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္…ျမ၀ါးရုံ…။”

ကဲ! ကဲ! လက္တြဲေတြ ခဏျဖဳတ္

ရည္မွန္းခ်က္ကုိယ္စီအတြက္

ဘ၀ရဲ႕ ဖိနပ္ေတြစီး

ကုိယ့္ခရီး ကုိယ္ဆက္ၾကပါဆုိ႔…။


ကံမကုန္ရင္ေတာ့ …

ျပန္ဆုံၾကဦးမယ္…


သူငယ္ခ်င္း…

နက္ဖန္ခါတုိင္းမွာ…

ေအာင္ျမင္ပါေစကြာ… …။

                                                                       Aung Myin - Golden Pathein @ Facebook

သိုက္အိမ္ေလလား၊ တိုက္အိမ္လား ?

  
 က်ြန္ေတာ္တို့က မႏၱေလးမွာေမြး၊ မႏၱေလးမွာၾကီး(အသက္ကိုေၿပာပါတယ္)၊ မႏၱေလးမွာပဲ ခုခ်ိန္ထိေနေနၾကတာဗ်။ ကဲပါ.... က်ြန္ေတာ့္ေဆြမ်ိဳးေတြ၊ က်ြန္ေတာ့္အသိအက်ြမ္းေတြနဲ့  ပရေလာကသားေတြ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ၾကံဳဆံုခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ လိုရင္းကိုပဲ ဆက္ေၿပာေတာ့မယ္။ ဒီလိုဗ်...ဒီလို။

                (၁၉၉၈)ခုႏွစ္ေလာက္မွာ က်ြန္ေတာ္တို့မိသားစု မႏၱေလးၿမို့က ရပ္ကြက္တခုကို ေၿပာင္းၿပီး အိမ္တလံုးေဆာက္ေနၾကပါေရာ။ ရပ္ကြက္နာမည္ေတာ့ ထည့္မေၿပာေတာ့ပါဘူးေနာ္။ က်ြန္ေတာ္တို့ေၿပာင္းေနတဲ့ အိမ္ရဲ့ေဘးနားမွာ ေပေလးဆယ္ေပေၿခာက္ဆယ္ဝန္းက်င္ေလာက္ရွိမယ့္ တိုက္ပုေလးတလံုးရွိေလရဲ့။

တုိက္ပံုစံေလးက တစ္ထပ္ဆိုေပမယ့္ ေနာက္ဖက္မွာက်ေတာ့ ႏွစ္ထပ္ပံုစံျဖစ္သြားတယ္ဗ်။ ႏွစ္ထပ္ဆိုတာက အေပၚကေရစင္နဲ ့စတိုခန္းပံုေပါ့။

အဲ့တိုက္ေလးရဲ့ေက်ာဖက္မွာလဲ ႏြယ္ပင္ေတြကေထာင္တတ္ေနတယ္။ ႏြယ္ေတြကလည္း သန္လိုက္တာမ်ား ေရစင္ေပၚထိေတာင္ေရာက္တယ္။ တိုက္ပံုစံကတစ္ထပ္တည္း။ ၿပီးေတာ ့ေရွ ့မွာအုတ္ခင္းထားတဲ ့တလင္းၾကီးရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းက အိမ္အသစ္(အခုေနေနတဲ့အိမ္ေပါ့)ေဆာက္တဲ့ဆီကို လိုက္သြားတိုင္း အဲ့အိမ္ကိုၾကည့္လိုက္မိတာနဲ့တင္ စိတ္ထဲမွာ မသိုးမသန့္ၿဖစ္လာမိတာကေတာ ့အမွန္ပဲ။ အေမ့ကိုလည္း

"ေမေမ အဲ့အိမ္ၾကီးက တစ္မ်ိဳးၾကီးေနာ္...."လို ့ေျပာေတာ့ အေမက လည္း

"စိတ္ထင္လို ့ပါလို ့သားရယ္ "လို ့ပဲျပန္ႏွစ္သိမ္ ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီအိမ္ကလည္း ဘယ္ေသာအခါမွ ပိုင္ရွင္ၿမဲတယ္လို့လည္း မရွိဘူး။ အၿမဲတမ္းလိုလို အိမ္ပိုင္ရွင္ တေယာက္ၿပီး တေယာက္ေၿပာင္းေနတာ။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ပိုင္ရွင္ေတြကလည္း အတည္တက်မေနၾကဘူး။ အိမ္မွာ မေနတဲ့ အခ်ိန္က ပိုမ်ားတယ္လို့ေတာင္ ေၿပာရေလမလားပဲ။ က်ြန္ေတာ္တို့ အဲ့ဒီအိမ္သစ္ကို စေၿပာင္းတဲ့အခ်ိန္တုန္းက အဲ့ဒီတထပ္တိုက္ေလးရဲ့ ပိုင္ရွင္ေတြက ဆရာဝန္လင္မယားတဲ့။ မနက္ပိုင္းအခ်ိန္ေတြဆိုရင္ သူတို့လင္မယား အိမ္မွာေနတယ္လို့ကို တခါမွ မၿမင္မိပါဘူးဗ်ာ။  အိမ္ပိုင္ရွင္ဆရာဝန္လင္မယားက မနက္ပိုင္းေတြဆိုရင္ အိမ္မွာေတြ့ရတယ္လို့ကို မရွိပါဘူး။ အိမ္မွာအေစာင့္သေဘာမ်ိဳးနဲ့ အန္တီၾကီးတေယာက္ကို ေခၚထားတာေတာ့ေတြ့မိသား။ ၿခံခ်င္းကပ္ၿဖစ္ေနေတာ့လည္း တေယာက္နဲ့တေယာက္ မ်က္မွန္းတန္းမိရာကေန က်ြန္ေတာ့္အေမနဲ့ အဲ့ဒီဆရာဝန္လင္မယားတိုက္မွာေနတဲ့ အိ္မ္ေစာင့္အန္တီၾကီးနဲ့က နည္းနည္းရင္းႏွီးလာၾကေရာဆိုပါေတာ့။

         က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ကိုေဆာက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာင္ၿပီးလုၿပီးခင္ၿဖစ္ေနၿပီး အိမ္မွာမီးၾကိဳးေတြသြယ္ဖို့ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္ကိုေရာက္လာတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ကို ကၽြန္ေတာ့္အစ္မဝမ္းကြဲတေယာက္ လာလည္ရင္းနဲ့ အိမ္မွာ ညအိပ္တယ္ဗ်။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက သူက ငါးတန္းေက်ာင္းသူဆိုေတာ့ ကေလးအရြယ္လို့ေၿပာရမွာပဲ။ က်ြန္ေတာ့္အစ္မေရာက္လာၿပီးရက္သိပ္မၾကာခင္မွာ ေဘးအိမ္မွာ အိမ္ေစာင့္ေနေပးတဲ့ အန္တီၾကီးက  က်ြန္ေတာ့္အေမကို ဘာေၿပာလဲဆိုေတာ့

" ညီမရယ္..အစ္မတို့အခုေနတဲ့ အိမ္ၾကီးက တမ်ိဳးပဲ" တဲ့။

က်ြန္ေတာ့္အေမကလည္း ခုမွ ဒီရပ္ကြက္ထဲကိုေၿပာင္းလာဖို့ၿပင္ေနတုန္းဆိုေတာ့ ဒီရပ္ကြက္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြကို ေသခ်ာမသိေသးဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီအန္တီၾကီးကို " အစ္မတေယာက္တည္းေနရတာ ပ်င္းေနရင္ ညီမတို့အိမ္ဘက္ကို လာလည္ပါလား " ဆိုၿပီးေတာ့ ၿပန္ေၿပာလိုက္ပါေသးတယ္။ စကားတခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစဆက္ေၿပာၾကၿပီး ခဏေနေတာ့ အန္တီၾကီးလည္း သူေနတဲ့အိမ္ထဲကို ၿပန္ဝင္သြားတယ္။

            အန္တီၾကီးၿပန္သြားၿပီး ခဏေလာက္ၾကာေတာ့ က်ြန္ေတာ့္အေမက သူ့တူမ(က်ြန္ေတာ့္ဝမ္းကြဲအစ္မ)ကို

"ဟိုဘက္အိမ္က အန္တီၾကီးပ်င္းေနဦးမယ္.. စကားေလးဘာေလးသြားေျပာရင္း အလည္သြားလိုက္ဦး" တဲ့။ အဲ့ဒီအန္တီၾကီးကလည္း ကၽြန္ေတာ့အစ္မကို အေတာ္ေလး ခ်စ္မွန္းလည္း အေမက သိတာကိုး။ အေမက က်ြန္ေတာ့္ကိုေတာ့

လိုက္သြားလို့လည္း မေၿပာဘူးဗ်။ နဂိုကတည္းက အဲ့ဒီအိမ္ကိုၾကည့္ၿပီး က်ြန္ေတာ္သေဘာမက်မွန္း သိေနလို့လားေတာ့ မေၿပာတတ္ဘူး။

            က်ြန္ေတာ့္အစ္မကလည္း အေမက ႏွစ္ခါမေၿပာလိုက္ရဘူး။ ခဏေလာက္ေနေတာ့ အဲ့ဒီအန္တီၾကီးဆီကို သြားလည္ေရာ။

ဟိုဘက္အိ္မ္ထဲကို က်ြန္ေတာ့္အစ္မေရာက္သြားေတာ့ အန္တီၾကီးကလည္း အိမ္မွာရွိတဲ့မုန့္ေလးေတြခ်ေက်ြး၊ က်ြန္ေတာ့္အစ္မကလည္းကေလးဆိုေတာ့ တြတ္တီးတြတ္တာစကားေတြေၿပာနဲ့ ဟုတ္ေနၾကတာ။ သူမ်ားအိမ္က ေက်ြးတာေတြ တၿဖဲႏွစ္ၿဖဲစားေသာက္လို့လည္းၿပီးေရာ က်ြန္ေတာ့္အစ္မ ရွဴရွဴးေပါက္ခ်င္လာေတာ့တာပဲ။ ဇာတ္လမ္းက အဲ့ဒီမွာ စေတာ့တာပဲဗ်ိဳ့။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မက အေပါ့သြားခ်င္တယ္ဆိုၿပီး အန္တီ့ ကိုေျပာေတာ့ အန္တီၾကီးက ေနာက္ဖက္မွာေကြ ့လိုက္ရင္အိမ္သာရွိတယ္လို့ ညွြန္းေပးလိုက္ၿပီး သူကိုယ္တိုင္မလိုက္သြားပဲနဲ့ အိမ္ေရွ့ခန္းမွာက်န္ေနခဲ့တယ္။ က်ြန္ေတာ့္အစ္မခမ်ာလည္း ကိစၥက ထိပ္ဝေရာက္ေနေတာ့ အန္တီၾကီးညွြန္လိုက္တဲ့ အိမ္သာရွိရာကို လိမ္က်စ္လိမ္က်စ္နဲ့ ခ်ီတက္သြားတာေပါ့။ အိမ္ေနာက္ဘက္ကို ဝင္သြားရင္းနဲ့ မ်က္စိက ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို စပ္စုၾကည့္ေတာ့ အိမ္သာသြားတဲ ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာအခန္းေလးေတြ ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မက လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္းနဲ့ တံခါးဖြင့္ထားတဲ့ အခန္းေတြထဲကို အမွတ္မထင္မ်က္စိကစားမိေတာ့ အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ သူ ့ထက္တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္မယ့္ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ ေဆာ့ေနတာကို သြားေတြ့ေရာ။

အဲ့ဒါနဲ ့သူ လည္း အဲ့ဒီကေလးႏွစ္ေကာင္ကို ၾကည့္ပီးေတာ့ရီျပလိုက္တယ္။ ဟိုကေလးႏွစ္ေကာင္ကလည္း သူ့ကုိၿပန္ရီၿပတယ္။ သူလည္းရွဴရွဴးေပါက္ခ်င္ေနတာေၾကာင့့္ အိမ္သာရွိတဲ့ဘက္ကို ဆက္ေလွ်ာက္လာရင္းနဲ့ေဘးကအခန္းမွာ  ခ်ိတ္ထဘီ နဲ ့ရင္ဖုံးအက်ီၤဝတ္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးတေယာက္ သတင္းစာဖတ္ေနတာကို သြားေတြ့ၿပန္ေရာ။ က်ြန္ေတာ့္အစ္မၿပန္ေၿပာပံုအရဆိုရင္ သူလည္းအဲ့ဒီသတင္းစာဖတ္ေနတဲ့ အန္တီၾကီးကို အဲ့ဒီအိမ္မွာတခါမွ မၿမင္မိပါဘူးလို့ေတာ့ စိတ္ကထင္သားတဲ့။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ သူလည္းအိမ္သာထဲဝင္ၿပီးသူ့ကိစၥရွင္းၿပီးသြားလို့ အိမ္ေရွ့ကိုၿပန္ထြက္လာေတာ့ ဟိုခေလးႏွစ္ေကာင္ရွိတဲ့ အခန္းကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ အဲ့ဒီကေလးႏွစ္ေကာင္ကလည္း ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ့ ေဆာ့ေနၾကတုန္းပဲတဲ့။ က်ြန္ေတာ့္အစ္မကလည္း မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ အဲ့ဒီခေလးႏွစ္ေကာင္ဆီသြားၿပီး သူပါေရာၿပီး ဆတ္စလူးစိန္ပါေလေရာ။ တခုေတာ့ ထူးဆန္းတယ္။ အဲ့ဒီခေလးႏွစ္ေကာင္လံုးက က်ြန္ေတာ့္အစ္မကို စကားလံုးဝမေၿပာဘူးေနာ္။ တခြန္းဆို တခြန္းမွ ေမးထူးေခၚေၿပာမလုပ္ၾကတာတဲ့။ ေဆာ့ေနရင္းနဲ့ သူတို့သေဘာက်ရင္ေတာ့ အသံထြက္ၿပီး ရယ္တယ္။ က်ြန္ေတာ့္အစ္မလည္း ေဆာ့လို့ေမာလာေတာ့မွ အိမ္ေရွ့ကိုၿပန္ထြက္လာၿပီး အိမ္ေစာင့္တဲ့ အန္တီၾကီးကို စကားသြားေၿပာတယ္။

             အိမ္ေရွ့ေရာက္ေတာ့ အန္တီၾကီးက က်ြန္ေတာ့္အစ္မကို

" သမီး ee ပါေနတာလား?? အိမ္သာသြားတာ ၾကာလိုက္တာ...လက္ကိုေရာ ဆပ္ၿပာနဲ့ ေသခ်ာေဆးခဲ့ရဲ့လား??? လို့ ေမးေတာ့ က်ြန္ေတာ့္အစ္မက...

"မဟုတ္ပါဘူး အန္တီ သမီး အန္ တီ ့ကေလးေတြနဲ ့ခဏေဆာ့ေနတာ အန္တီ့ ကေလးေတြက သမီးကိုစကားလည္း ျပန္မေျပာၾကဘူး၊အန္တီ့ ညီမကေတာ ့သတင္းစာဖတ္ေနတယ္" လို ့လည္းေျပာလိုက္ေရာ အိမ္ေစာင့္အန္တီၾကီး မ်က္လံုးျပဴးသြားၿပီး သူ့ပါးစပ္ကေန ဟမ္ ဆိုတဲ ့စကားသံတသံပဲ ထြက္လာတယ္။  ၿပီးတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ ့အစ္မကို လက္ဆြဲေခၚပီး ကၽြန္ေတာ္တို ့အိမ္ကိုေျပးခ်လာေတာ့တာပဲ။

            ကၽြန္ေတာ ့အစ္မကလည္း ခေလးဆိုေတာ့ ဘာမွန္းညာမွန္းလည္း နားမလည္ဘူး။ အူေၾကာင္ေၾကာင္မ်က္ႏွာေပးနဲ့ အန္တီၾကီးဆြဲေခၚတဲ့အတိုင္း အိမ္ကို ၿပန္လိုက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့အိမ္ကိုေရာက္ေတာ ့အေမ ကဘာျဖစ္လာတာလဲေမးေတာ ့တန္းမေျဖနိူင္ရွာဘူး။ ယပ္ေတာင္ေတြဘာေတြခပ္ၿပီးမွ သူတို့အိမ္မွာ က်ြန္ေတာ့္အစ္မ ဘယ္လိုေတြ ့ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း၊ သူ ့မွာကေလးလည္းမရွိေၾကာင္း၊ ညီမလည္းမရွိေၾကာင္း..... အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။

         အဲ့ဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့အစ္မေရာ၊ က်ြန္ေတာ့္အေမပါ လန္ ့ၿဖန့္ကုန္ၾကတာ။ ဟိုအန္တီၾကီးခမ်ာလည္း အဲ့ေန ့တစ္ေန ကုန္လို့ ညေရာက္တဲ့အခ်ိန္အထိ ဆရာ၀န္လင္မယားျပန္လာတာေတာင္မွ အဲ့ဒီဘက္အိမ္ကို ၿပန္မအိပ္ရဲရွာေတာ့ဘူး။က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္မွာပဲ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ့ တညအိပ္သြားၿပီး မနက္မိုးလင္းတာနဲ့ သူ့ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ တန္းၿပီး ၿပန္သြားပါေလေရာ။ ဆရာဝန္လင္မယားလည္း ဘုမသိဘမသိနဲ့ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ၿဖစ္ၿပီး က်န္ခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။

         ဇာတ္လမ္းကဒီေလာက္နဲ့တင္မၿပီးႏိုင္ေသးဘူး။ ေၿပာစရာ က်န္ေနေသးတယ္။ အဲ့အိမ္ရဲ ့ေနာက္ဖက္မွာက ေၿမကြက္လပ္ၾကီးအလြတ္ၾကီးရွိၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီေၿမကြက္အလြတ္ေဘးမွာေတာ့ အိမ္ေတြရွိတယ္။

အဲ့ဒီအိမ္ေတြထဲမွာမွ က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ရဲ့ေနာက္ေဖးအိမ္က စပရိန္ေတြလုပ္တဲ့လုပ္ငန္းလုပ္တယ္။ အခုေတာ့ ေၿပာင္းသြားၾကပါၿပီ။

သူတို့က အဲ့ဒီစပရိန္လုပ္ငန္းကို မိသားစုလိုက္လုပ္ၾကတာဗ်။ တေန့ေတာ့ ေန့ခင္းဘက္ၾကီး ေန့လည္စားစားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို့မိသားစုထဲကအမ်ိဳးသားတေယာက္ ဆရာဝန္လင္မယားရဲ့တိုက္အေနာက္ဖက္က ေၿမကြက္ထဲမွာ ထမင္းမစားေသးပဲ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ့ အလုပ္လုပ္ေနရင္းကေန ဆရာဝန္လင္မယားေနတဲ့တိုက္ရဲ့ ေနာက္ေက်ာဖက္က ႏြယ္ပင္ေတြဆီကို သြားၾကည့္မိတယ္။ သူၾကည့္မိတဲ့ေနရာက အိမ္သာတည့္တည့္ကို သြားၾကည့္မိလိုက္တာ။ တခ်ိဳ့နယ္က အိမ္သာေတြမွာ ေလဝင္ေပါက္သေဘာမ်ိဳး အုတ္နီခဲေတြလွပ္ထားသလိုမ်ိဳး ေဖာက္ထားတဲ့ အေပါက္ေလးေတြရွိတတ္ပါေရာလား။

အဲ့ဒီတိုက္ကအိမ္သာမွာလည္း အဲ့လိုအေပါက္ေလးရွိတယ္။ သူၾကည့္ေနတုန္းအခ်ိန္မွာတင္ အဲ့ဒီအိမ္သာေလဝင္ေပါက္ထဲကေန လက္ငါးေခ်ာင္းထြက္လာၿပီး သူ့ကို တာ့တာၿပသလိုလို၊ ခ်ဲဂဏန္းေပးသလိုလိုေထာင္ၿပလိုက္တာလည္း ၿမင္လိုက္ရေရာ...

"ေအာင္မေလးဗ်" လို့ေခၚၿပီး သူတို့အိမ္ထဲကို လံုးေနေအာင္ ဝင္ေၿပးသြားလိုက္တာမ်ားဗ်ာ အေနာက္ကေန ဟစ္တလာ လိုက္လာလို့ ေၿပးလာသလားမွတ္ရေလာက္တယ္။

              အဲ့ဒီအိမ္ထဲမွာ ခေလးႏွစ္ေကာင္နဲ့ေတြ့လာတဲ့ က်ြန္ေတာ့္အစ္မရဲ့ အစ္ကိုအရင္းလည္း တခါၾကံဳလိုက္ရပါေသးတယ္။

သူၾကံဳလိုက္ရတာကေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းကဗ်။ အဲ့ဒီတုန္းက ညဘက္ၾကီး သူအရက္မူးၿပီး က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ကို ေရာက္ခ်လာတယ္။ သူေမာ့လာတဲ့အရွိန္နဲ့ဆိုေတာ့ ရွဴရွဴးဖလားဝါးမယ္ဆိုၿပီး အိမ္သာနားကို သြားေရာ။(သူတို့ေမာင္ႏွမေတြက သူမ်ားအိမ္ေရာက္လာရင္ အိမ္သာဝင္တတ္တဲ့ အက်င့္မ်ားရွိလားမေၿပာတတ္ပါဘူး။)

ေယာက်္ားေလးဆိုေတာ့ အိမ္သာထဲမဝင္ေတာ့ပဲ ထြက္ရပ္ေပါက္လမ္းစဥ္ကိုလိုက္ၿပီး ပန္းေတာ့တာပဲ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာရယ္မဟုတ္ပဲ သူ့ေဘးဘယ္ညာကို ၾကည့္မိရင္းက ေဘးအိမ္ရဲ့ေခါင္မိုးေပၚကို အၾကည့္ေရာက္သြားေတာ့ ဘာသြားေတြ့တယ္မွတ္တုန္း။ ေခါင္မိုးေပၚကေန လူလံုးမသဲမကြဲနဲ့ မည္းမည္းအရိပ္ၾကီးတခု သူရွိတဲ့ဘက္ကို မ်က္ႏွာလွည့္ၿပီး ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ၿပေနတာသြားေတြ့တာ။ က်ြန္ေတာ့္အစ္ကိုက နဂိုကတည္းက မေၾကာက္တတ္တဲ့အၿပင္ အရက္ကလည္း မူးေနေသးေတာ့ ေမတၱာပို့ေပးလိုက္တယ္။ အရက္သမားေမတၱာကို ေခါင္မိုးေပၚကပုဂၢိဳလ္က ဘယ္လိုခံယူေလသလဲေတာ့ က်ြန္ေတာ္လည္း မသိဘူး။ သူ့ပါးစပ္က ရြတ္လို့လည္းၿပီးေရာ ခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္သြားပါေလေရာတဲ့ဗ်ိဳ့။

         ကၽြန္ေတာ္တို့ အမ်ိဳးထဲမွာ ဦးဇင္း ဦးသုန္ဆိုတာ ရွိတယ္ဗ်။ ဘြဲ ့နာမည္ကေတာ ့သုႏၷရပါ။ သူကငယ္ငယ္တုန္းက အရမ္းဆိုးတာ။အရက္လည္း အရမ္းေသာက္တာေလ။ မိန္းမရၿပီးကေလးႏွစ္ေယာက္ရတဲ့အခ်ိန္အထိကို ဆုိးတုန္း။ေပတုန္း။ အဲ့ဒါနဲ ့သူ ့ကို ဦးဇင္း၀တ္ေပးမွပဲျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး ၀တ္ေပးလိုက္တာ ရာသက္ပန္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့။

မႏွိဳင္းစေကာင္းႏွိဳင္းစေကာင္း အဂၤုလိမာလ ကိုယ္ေတာ္တို့လို လူစားမ်ိဳးထင္ပါ့။ သူသာသနာ့ေဘာင္ဝင္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ကို ၾကြလာေတာ့ မိန့္သြားတာက အဲ့ဒီအိမ္ဘက္မွာ သိုက္နန္းရွိသတဲ့ဗ်။ အဲ့ဒါေၾကာင့္မို့လို့လည္း လူေတြမေနနိုင္တာတဲ့။ ေနာက္ၿပီး သူတို့ရွိေနမွန္းကိုလည္း လူေတြသိေအာင္ ၿပၾကတာတဲ့။ ဟုတ္မယ္ဆိုရင္လည္း ဟုတ္ေလာက္ပါတယ္ေလ။ အဲ့ဒီအိမ္ကိုေၿပာင္းလာတ့ဲ မိသားစုေတြလည္း အဲ့ဒီအိမ္မွာ မေနႏိုင္ၾကဘူး။ ေၿခာက္လွန့္လို့ မေနႏိုင္ၾကတာထက္ ကံၾကမၼာေၾကာင့္မေနၿဖစ္တဲ့ပံုစံအေနအထားမ်ိဳးနဲ့ အဲ့ဒီအိမ္မွာမေနအားၾကတာ။

             ဒီလိုနဲ့ ေႏြရာသီေရာက္စၿပဳလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္တမ်ိဳးၾကံဳၾကရၿပန္ပါေရာ။ အိမ္မွာေနတဲ့ က်ြန္ေတာ့္ဦးေလးတေယာက္ကို အိပ္မက္ထဲမွာ "ငါတို့ ညညဆို ေရဆာလို့ ေရေလးစီစဥ္ေပးပါ "ဆိုၿပီး လာေၿပာသတဲ့။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ အိမ္ကလူေတြကို အသိေပးၿပီး ေရအိုးတလံုးမွာ ေရၿဖည့္ၿပီး က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္နဲ့ သူတို့အိမ္ၾကားက အုတ္တံတိုင္းေပၚမွာ တင္ထားေပးလိုက္တယ္။ လူၾကီးေတြလုပ္ေနတာကို ေဘးကေနၾကည့္ေနရတဲ့ က်ြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ အဲ့ဒီအိုးထဲကို အရက္ခပ္ၿပင္းၿပင္း ႏွစ္ပုလင္းေလာက္သြားထည့္ပစ္လိုက္ခ်င္တာ။ သိုက္ကပုဂၢိဳလ္ေတြအရက္မူးလာရင္ ဘယ္လိုမ်ားေနမွာပါလိမ့္ဆိုတာ သိခ်င္လို့ေလ။ လုပ္ေတာ့ မလုပ္ၿဖစ္လိုက္ပါဘူး။ အဲ့လိုမလုပ္ၿဖစ္လိုက္တာကပဲ က်ြန္ေတာ့္အတြက္

ခပ္ေကာင္းေကာင္းၿဖစ္သြားတယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ညဘက္ေတြဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္တို့အိမ္ႏွစ္လံုးၾကား အုတ္တံတိုင္းေပၚက ေရအိုးဆီကေန တဂ်စ္ဂ်စ္နဲ့ ေရခပ္ေသာက္တဲ့အသံေတြၾကားရၿပီး သြားၾကည့္လိုက္ၿပန္ရင္ ဘာမွမရွိဘူးဗ်။

ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ရင္လည္း အသံကတိတ္သြားတတ္တာ။ ၿပီးေတာ့ ေရအိုးကလည္းေပါက္မေနပဲနဲ့ အၿပည့္ၿဖည့္ထားတဲ့ဟာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနရင္ အိုးထဲမွာေရမရွိေတာ့ဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို့ မႏၱေလးမွာ ေႏြရာသီဘယ္ေလာက္ပဲပူပူ ေရအိုးထဲမွာ အၿပည့္ၿဖည့္ထားတဲ့ေရက အိုးမေပါက္၊ ခပ္မေသာက္ပဲ အေငြ့ၿပန္တာနဲ့တင္ ႏွစ္ရက္အတြင္း ကုန္ႏိုင္ပါ့မလား စဥ္းစားစရာပဲ။ ဘယ္သူကေရာ အုတ္တံတိုင္းေပၚတင္ထားတဲ့ ေရအိုးကေရကို အပင္ပမ္းခံ၊ ညအိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး ညတိုင္းလာေသာက္မွာတုန္းဗ်ာ။

         က်ြန္ေတာ္ေၿပာခ်င္တာေတြလည္း ကုန္သေလာက္ေတာ့ ရွိၿပီ။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီအိမ္နဲ့ ပတ္သက္ၿပီး ခုထိ ထူးထူးဆန္းဆန္းဘာမွေတာ့ ကိုယ္တိုင္မၾကံဳဖူးေသးသလို ၾကံဳလည္း ၾကံဳခ်င္ပါဘူး။ ငယ္ငယ္ေလးတည္းက က်ဴရွင္ကေန အိမ္ၿပန္လာတဲ့အခါေတြက်ရင္ အဲ့ဒီအိမ္ကို မၾကည့္ရဲခဲ့တာ ခုခ်ိန္ထိပါပဲ။ စာရိုက္ေနရင္းနဲ့ေတာင္ ၾကက္သီးထမိတယ္။

ညဥ့္နက္လာေလေလ ကိုယ့္အိမ္ထဲကို ၿမန္ၿမန္ဆန္ဆန္ တန္းေနေအာင္ဝင္တတ္တဲ့ အက်င့္ေကာင္းေလးရွိေနတာလည္း

အဲ့ဒီအိမ္ေၾကာင့္ပဲလို့ေၿပာရင္ေတာင္ရေလာက္တယ္။ တိုက္အိမ္ဆိုေပမယ့္ သိုက္ရွိတယ္ဆိုေတာ့လည္း သိုက္အိမ္လို့ေတာင္ အမည္ေၿပာင္းေပးလိုက္ခ်င္သား။  ဒါေပမယ့္ မၿမင္အပ္တဲ့ ပရေလာကသားေတြနဲ့ ပတ္သက္ရမွာကိုေတာ့

မလိုလားတာ အမွန္ပါခင္ဗ်ာ။

Written by ရြာေတာ္ရွင္ @ သရဲအေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ (ေပတေလာကကိုစိတ္ဝင္စားသူမ်ား)

လက္နက္အခ်ိဳ. ေဖာ္ထုတ္ၿပသခဲ့ေသာ ၆၈ ႏွစ္ေၿမာက္ တပ္မေတာ္ေန.

မိမိတို.နိဳင္ငံ၏ လက္နက္အင္အား စြမ္းရည္ စစ္သည္အင္အားတို.အား ထုတ္ေဖာ္ၿပသ ေၿပာႀကားေလ.မရွိသည္. ကမၻာေပၚရွိ နိဳင္ငံအနည္းငယ္တို.အနက္ ၿမန္မာနိဳင္ငံသည္လည္း တစ္ခုအပါအ၀င္ၿဖစ္သည္ ။နိဳင္ငံတကာ တပ္မေတာ္ တို.၏ တည္ေထာင္ေသာ ေန. ၊ အထိမ္းအမွတ္ေန. မ်ားသည္ မိမိတို.နိဳင္ငံ၏ စစ္ေရးစြမ္းရည္ ႏွင္. ပိုင္ဆိုင္မွုတို.ကို တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ထုတ္ေဖာ္ၿပသႀကရာ ေန.ရက္ အခမ္းအနားမ်ားၿဖစ္ေသာ္လည္း ၿမန္မာ.တပ္မေတာ္ေန.သည္ကား စစ္သည္မ်ား၏ သာမာန္စစ္ေရးၿပ အခမ္းအနားမ်ားအၿဖစ္သာ အစဥ္အဆက္ေတြ.ခဲ့ႀကရသည္ ။ ၁၉၉၀ ၿပည္.လြန္ေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားတြင္ ထူးၿခားမွဳအေနၿဖင္. စစ္ေရးၿပ တပ္ဖြဲ.အင္အား ၊စစ္ခ်ီစစ္ေႀကာင္းမ်ား တိုးတက္မ်ားၿပားလာၿခင္း ၊စစ္၀တ္စံုမ်ား ပိုမိုေသသပ္ေခာတ္မွီလာၿခင္း ၊ၿမန္မာနိဳင္ငံ မီးသတ္တပ္ဖြဲ.ႏွင္. ႀကက္ေၿခနီ တပ္ဖြဲ.၀င္မ်ားပါ စစ္ေႀကာင္းႀကီးမ်ားတြင္ ပါ၀င္လာၿခင္း စသည္ၿဖင္. ေၿပာင္းလဲလာခဲ့ေသာ္လည္း လက္နက္အပိုင္းတြင္မူ ၿမန္မာ.တပ္မေတာ္မွ ေၿပာင္းလဲသံုးစြဲလာေသာ လက္နက္ငယ္မ်ား ေၿပာင္းလဲကိုင္တြယ္ခဲ့ၿခင္းသာ ရွိခဲ့သည္။

သို.ေသာ္ ၂၀၁၃ မတ္လ ၂၇ ရက္တြင္က်င္းပခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္ေန. စစ္ေရးၿပ အခမ္းအနားတြင္မူ နိဳင္ငံတကာ တပ္ဖြဲ.မ်ား တင္ဆက္ခင္းက်င္းသကဲ့သို. ေလတပ္ ၊ယႏၱရား တပ္ ၊ေလေႀကာင္းရန္ တပ္ဖြဲ.မ်ားပါ ပါ၀င္ခ်ီတက္လာခဲ့သည္ကိုေတြ.ခဲ့ရသည္။

၀တ္စံုမ်ားအေနၿဖင္.လည္း

တပ္မေတာ္ (ေရ) ႏွင္. တပ္မေတာ္ (ေလ)တုိ႕ သည္ယခင္ႏွစ္မ်ားကဲ.သို. တပ္ခြဲ (၁)ခြဲစီ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တပ္ခြဲ (၂)ခြဲစီ ပါဝင္လာခဲ့ပါသည္။ တပ္မေတာ္ (ေလ)၏ ေပ်ာက္ၾကား ဝတ္စံု အေရာင္ဟာေျပာင္းလဲသြား ခဲ့ၿပီးတပ္မေတာ္ (ေရ)၏ ၀တ္စံုျဖဴဝတ္ တပ္ခြဲ မွာ ၿမင္ဖူးေနက်ပံုစံမ်ိဳးမွ ကြဲထြက္ေနပါသည္။ထို.အၿပင္ တပ္မေတာ္ (ေရ)ႏွင္. တပ္မေတာ္ (ေလ)မွ တပ္ခြဲ (၁)ခြဲစီက လက္နက္ငယ္ အသစ္တစ္မ်ိဳးၿဖစ္ေသာ

MA -3 Mark IIIကို ကိုင္ေဆာင္ခ်ီတက္ခဲ့ပါသည္။ထို.အၿပင္တပ္မေတာ္ (ၾကည္း)၏တပ္ခြဲ အခ်ိဳ႕ သည္ MA – 1 Mark I မ်ားကိုင္ေဆာင္ ခ်ီတက္ခဲ့ၿပီး ထိုေသနတ္မ်ားမွာ  တ႐ုတ္ လုပ္ QBZ 95 series နဲ႕ ျပင္ပပံုစံ အေတာ္ ဆင္တူပါသည္။

ယႏၱရား တပ္မ်ားအေနၿဖင္.မူ ေအာင္ဆန္းစစ္ေႀကာင္းအမည္ ၿဖင္.ခ်ီတက္ခဲ့ရာတြင္

၁၀၅ မီလီမီတာ တင့္ဖ်က္ တိုက္ခိုက္ေရးယာဥ္ (105mm Assaulter)  တပ္ခြဲ (၂)ခြဲစာ (၂၄)စီးပါဝင္ခ်ီတက္ခဲ့ပါသည္။ တ႐ုတ္ျပည္သူ႕ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တြင္ လက္႐ွိ အသံုးျပဳေန ေသာေခတ္မီလက္နက္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ NORINCO Company မွထုတ္ လုပ္ထားၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထို.အၿပင္ SH – 1 (155mm Self-propelled Gun)  (၆)စီး ပါဝင္ခဲ့ပါ သည္။အေၿမာက္တပ္ဖြဲ.ကမူD 30 122mm Howitzer ယာဥ္ဆြဲအေျမာက္  (၆)စီးပါ ၀င္ခ်ီတက္ခဲ့သည္။ ႐ု႐ွား ႏွင္. မဟာမိတ္ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသံုးစြဲလာခဲ့တဲ့ ေခတ္မီအေျမာက္ျဖစ္ပါ သည္။

37mm နဲ႕ 57mm Anti-Aircraft Gunsမ်ားပါ၀င္ခဲ့ေသာ္လည္း ထိုလက္နက္တို.မွာမူ ေခာတ္မွီလက္နက္မ်ားတြင္ သိပ္မပါေတာ.ပါ။

သို.ေသာ္ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးတပ္ဖဲြ႕က မူ နာမည္ေက်ာ္ S 125 Pechora 2M ေျမျပင္မွ ေဝဟင္ပစ္ဒံုးယာဥ္ (၆)စီးႏွင္႕အတူ ခ်ီတက္လာခဲ့ပါ သည္။ သူႏွင္.အတူ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးယာဥ္ မ်ား ၊ ေရဒါယာဥ္ မ်ားပါဝင္ ခဲ့သည္။ S 125 Pechora 2M  စနစ္သည္ ကိုဆိုဗိုစစ္ပြဲအတြင္း ၁၉၉၉ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၇)ရက္ေန႕ ၌ အေမရိကန္ ၏ F-117 Nighthawk (စတဲ့သ္)ေရဒါေပ်ာက္တိုက္ေလယာဥ္ကို ပစ္ခ်ႏိုင္ခဲ့ ေသာ Pechora Missile System  ကိုအဆင့္ျမွင့္တင္ထုတ္လုပ္ထား သည္.တာတိုပစ္ဒုံးပ်ံ ဲျဖစ္သည္။။ ပစ္ခ် ေသာတပ္ဖြဲ.မွာ ယူဂိုစလပ္ တပ္မေတာ္ အမွတ္ (၂၅၀) ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရး ဒံုးပ်ံတပ္မျဖစ္ပါ သည္။ရုရွားတပ္မေတာ္၏ S-125 ဒံုးပ်ံမ်ား (ေနတိုးအေခၚ SA-3) မ်ားအား အဆင့္ျမွင့္တင္ထားေသာ ေၿမၿပင္မွ ေ၀ဟင္ပစ္ ေခာတ္မွီ ပဲ့ထိန္းဒံုးအမ်ိဳးအစားၿဖစ္သည္။ 

တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ မွတပ္ကို စစ္ေဆး ေသာေနရာ တြင္ သံုး ခဲ့ေသာ ယာဥ္ႏွင္. ယႏၱရားတပ္ဖြဲ႕မွ အရာ႐ွိ မ်ားစီးေသာ ကြပ္ကဲမႈယာဥ ္တို.မွာမူ ေတာင္ကိုရီးယား ႏိုင္ငံ KIA Company ထုတ္ Retona Cruiser Jeep ျဖစ္ ၿပီးေခတ္မီယာဥ္တစ္မ်ိဳး ၿဖစ္ပါသည္။ ထို.အၿပင္ပါေနက် ေနာင္႐ိုးဂ်စ္ မ်ား လည္း တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ ယာဥ္တန္း တြင္ ပါ၀င္လာပါ သည္။္။ Humvee ႏွင္. ပံုစံတူ ေသာ ထိုကားမ်ားမွွာ ၿပည္တြင္းၿဖစ္မ်ားၿဖစ္ၿပီး စစ္ေရးျပမွဴးႀကီးစီး ေသာ ကား မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ TA TA Company ထုတ္ ဂ်စ္္္္္ဟုယူဆရပါသည္။

 ေလတပ္အေနၿဖင္.မူ Mi 2 အေပါ.စားတိုက္ခိုက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ား ၊Mi 17 သယ္ယူပို.ေဆာင္ေရးရဟတ္ယာဥ္မ်ား ၊ေခာတ္မွီ Mi 35 p ဘက္စံုသံုးတိုက္ခိုက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ား ၊K-8 ၊ F-7 ႀကားၿဖတ္တိုက္ ေလယာဥ္မ်ား ၊ Mig-29 ဘက္စံုသံုး တိုက္ ေလယာဥ္မ်ားက စြမ္းရည္ၿပ ပူးေပါင္းပါ၀င္ သရုပ္ၿပခဲ့ႀကသည္။ၿမန္မာနိဳင္ငံတြင္ ၿမင္ရခဲေသာ စြမ္းရည္ၿပ ေလေႀကာင္းပ်ံသန္းမွဳတို.ကိုလည္း ၿပဳလုပ္ခဲ့ႀကသည္ ။

ွွSource ; mmmilitary.bs.com

Google.com.mm ကုိ ျမန္မာဘာသာေဖာ္ျပခ်က္မ်ားႏွင့္ အသုံးျပဳႏုိင္ၿပီ

 

အင္တာနက္ဝန္ေဆာင္မႈ ကုမၸဏီ Google သည္ www.google.com.mm ကုိ ျမန္မာဘာသာေဖာ္ျပခ်က္မ်ားျဖင့္ တရားဝင္ ေျပာင္းလဲ လႊင့္တင္
လုိက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံ႐ွိ အင္တာနက္အသုံးျပဳသူမ်ား အေနျဖင့္ www.google.com.mm သုိ႕ ဝင္ေရာက္ၿပီး Search Box ၏ ေအာက္ဘက္တြင္႐ွိေသာ “ျမန္မာဘာသာ”ဟူသည့္ စာလုံးကုိ ကလစ္ႏွိပ္ကာmenu ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအား ျမန္္မာဘာသာျဖင့္ ေျပာင္းလဲ
... အသုံးျပဳႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။

www.google.com.mm ကုိ မတ္လ ၂၁ ရက္တြင္ စတင္၍ အသုံးျပဳႏုိင္
ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာဘာသာေဖာ္ျပခ်က္မ်ားျဖင့္ မဟုတ္ေခ်။ ယခု ဧၿပီလ ၄ ရက္တြင္မူ ျမန္မာဘာသာေဖာ္ျပခ်က္မ်ား ပါဝင္ေသာ www.google.com.mm ကုိ Google က တရားဝင္ ေျပာင္းလဲလႊင့္တင္
လုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ www.google.com.mm မွ ျမန္မာဘာသာ ေဖာ္ျပခ်က္
မ်ားကုိ ဖတ္႐ႈႏုိင္ရန္ မိမိ၏ ကြန္ပ်ဴတာတြင္ Myanmar 2, Myanmar 3 စသည့္ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ကုိ ထည့္သြင္းထားရန္ လုိအပ္မည္ျဖစ္သည္။

ၿပီးခဲသည့္ မတ္လ ၂၂ ရက္တြင္ Google ကုမၸဏီ၏ အမႈေဆာင္ဥကၠ႒ အဲရစ္႐ွမစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ လာေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ Google ၏ ဝန္ေဆာင္မႈတစ္ခုျဖစ္ေသာ Google Play Store ကုိလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ
မွ ဝင္ေရာက္အသုံးျပဳလာႏုိင္ခဲ့သည္။

ေမတၱာရပ္ခံၿခင္း

အေႀကာင္းေႀကာင္းေႀကာင္. ယခုရက္ပိုင္းမ်ားအတြင္း Blog တြင္ ပံုမွန္ Posting ၿပဳလုပ္နိဳင္ၿခင္းမရွိသည္ကို ေမတၱာရပ္ခံပါသည္ ။ မ်ားမႀကာမွီ အခ်ိန္ကာလအတြင္း ပံုမွန္ အေၿခအေန လည္ပတ္နိဳင္ရန္ ႀကိဳးစားေပးပါမည္ ။လာေရာက္ လည္ပတ္ ဖတ္ရွဳသူ အားလံုးအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္ ။