ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕မွ နတ္ေလခြၽန္ သို႔ ေလခြၽန္နတ္ - သက္နိုင္စိုး

အခ်ိန္က ၁၉၈၅ ကပါ က်ေနာ္ ၁၀ ႏွစ္သားအရြယ္မွာေပါ့ ။ က်ေနာ့္အေမဟာ က်ေနာ္ ၆ ႏွစ္သားမွာကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္ ။က်ေနာ့္ဦးႀကီးက ဦးေဆာင္ၿပီးက်ေနာ့္အေမဘယ္ဘဝ ေရာက္သလဲ နတ္ေလခြၽန္သြားေမးမယ္ဆိုၿပီးသြားၾကပါတယ္ ။

နတ္ေလခြၽန္ ကေသဆံုးသြားသူေတြဘယ္ဘဝမွာေရာက္ေနလဲသိရတယ္ဆိုလို႔ပါ ။ေမးရတဲ့အခ်ိန္ကလဲ ေမွာင္ရီပ်ိဳးၿပီးခ်ိန္ည ၇ နာရီက စေမးရပါတယ္ ။

က်ေနာ္တို႔ေမးစမ္းသြားရပါတယ္ ။ ညပိုင္းေမွာင္ရီပ်ိဳးစမွာပါ ။ ႐ုပ္႐ွင္သရဲကားေတြထဲျမင္ရတဲ့ ႏွစ္ေဆာင္ၿပိဳင္အိမ္အမဲႀကီးပါ ။ မီးမွိန္မွိန္ေလးထြန္းထားေတာ့ စိတ္ထဲစိုးတထိတ္ထိတ္ပါ ။အိမ္ေပၚတက္လိုက္ေတာ့ ဆံရစ္ဝိုင္းနဲ႔ေမာင္ႏွမေလး ၂ ေယာက္ကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေလခြၽန္နတ္ ေခၚေပးတဲ့အဖြားရဲ႕ေျမး ၂ ေယာက္တဲ့ ေလ ။

လာေမးသူေတြကအမ်ားသားပါ ။ အလွည့္က် ေမးရပါတယ္ ။ အိမ္ထဲက အခန္းက်ယ္မွာ အေမႀကီးတေယာက္ပက္လက္ကုလားထိုင္နဲ့ထိုင္ေနပါတယ္ ။သူ႔ေ႐ွ႕ ၂ ေပေလာက္မွာ ႀကိဳးတန္းထားပါတယ္ ။ အထဲကိုမဝင္လာၾကပါနဲ႔တဲ့ ။ေမးတဲ့သူေတြကႀကိဳးတားထားတဲ့အျပင္ဘက္မွာ ေနရပါတယ္ ။ေမးခ်င္သူက သူ႔ေ႐ွ႕သြားရပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မီးမွတ္လိုက္ပါတယ္ ။ရႊီ ဆိုတဲ့ အသံနဲ႔ အခန္းထဲကို ေလခြၽန္နတ္ဝင္လာပါတယ္ ၊ က်ေနာ္တို႔အရင္ေရာက္သူနံပါတ္၁ ေမးသူက အမ်ိဳးသားပါ ။ သူ႔အမ်ိဳးသမီးဆံုးတာ ရက္မလည္ေသးဘူး ၊ ဘယ္မွာ႐ွိလဲသိခ်င္ပါတယ္တဲ့ ။ အဖြားက ဘယ္ၿမိဳ႕က သခ်ိဳင္းမွာ ေျမျမဳတ္ထားလဲေမးပါတယ္ ၊ ကာယကံ႐ွင္က ဘယ္ျမို့မွာျမဳတ္ထားတာ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီေျပာရပါတယိ ။အဖြားက သရဲကို ဘယ္ၿမိဳ႕ ကဘယ္သခ်ိဳင္း မွာ ျမဳတိထားတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေၾကာင္း သရဲကို ထပ္ေျပာပါတယ္ ။

ရႊီကနဲအသံေဝးေဝးသြားပါတယ္ ၊ သေဘာက သရဲကသြားေခၚတယ္ေပါ့ ။သရဲထြက္သြားခ်ိန္ မီးျပန္ဖြင့္ပါတယိ ၊ စကားေတြဘာေတြေျပာၾကေပါ့ ။ခဏအၾကာ အေဝးကေလခြၽန္သံသဲ့သဲ့ေလးၾကားရပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မီးကိုမွိတ္လိုက္ပါတယ္ ။ လာၿပီေပါ့ ေလခြၽန္သံဟာနီးလာၿပီး ပိုက်ယ္လာပါတယ္။  စပါၿပီ ။ သရဲက ေလခြၽန္သံနဲ႔စကားေျပာပါတယ္ ။ကိုျမင့္သိန္းေရ ႐ွင့္ကိုက်မ လြမ္းလိုက္ရတာေလ ၊ ႐ွင္လဲ က်မကိုသတိရလို႔ငိုေနတာျမင္ေနရတယ္ ၊  ကေလးကိုလဲ ဂ႐ုစိုက္ပါေနာ္၊  ႐ွင္ေငးေနလို႔မေန႔ကကေလးပုခက္ထဲကျပဳတ္က်ေတာ့မလို႔ ဟု ေလခြၽန္သံျဖင့္ ေျပာပါတယ္ ။

ေလခြၽန္ေျပာေနေသာ္လည္း ၾကားရသူေတြနားလည္ပါတယ္ ။ မ႐ွင္းပါက အဖြားမွစကားျပန္လုပ္ေပးပါသည္ လာေမးေသာ သူမွာ ကိုျမင့္သိန္းျဖစ္ေၾကာင္ ေလခြၽန္သူရဲေျပာမွသိၾကပါတယ္ ။ ကိုျမင့္သိန္းဆိုသူ က တစ္႐ွံု႔႐ွံု႔ ငိုေနပါတယ္ ။ အဖြားမွ ဘာေမးမလဲဟုေမးရာ ငိုေနရင္းက မိန္းမေရ မင္းဘာလို႔ေသတာတုန္းလို႔ေမးရာ သူရဲမွေလခြၽန္ရငိး ေဆးထိုးမွားလို႔ လို.ၿပန္ေျပာပါတယ္ ။ျ ပန္မယ္ကိုျမင့္သိန္းေရ သားေလးကိုေသခ်ာဂ႐ုစိုက္ေနာ္ဟုေျပာၿပီး ရႊီးဟုအသံေဝးေဝး သြားပါတယ္ ။ မီးဖြင့္လိုက္ၿပီးအဖြားမွ ေနာက္တေယာက္ဟု ေျပာလိုက္ရာ ကိုျမင့္သိန္းဆိုသူမွာ မ်က္ရည္မ်ားတရြဲရြဲျဖငိ့ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။

ေမးရမည့္အလွည့္ေရာက္သူ က အဖြားေ႐ွ႕တည့္တည့္သို႔သြားထိုင္ ရပါတယ္ ။အဖြားက မီးမွိတ္လိုက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ေမးမလဲ ဟု ေျပာရာ ေမးျမန္းသူမွ သူ႔အကိုနာမည္ ၄၈ ႏွစ္ ျမစ္ႀကီးနားသုသန္ တြင္ ျမဳတ္ထားတာ ၈ ႏွစ္႐ွိပါ ေၾကာင္းေျပာရာ အဖြားမွသူ႔တပည့္သရဲကို ကိုေမာင္ေအး ေသခ်ိန္အသက္ ၄၈ ျမစ္ႀကီးနားသုသန္ ေသတာ ၈ ႏွစ္႐ွိၿပီဟုေျပာလိုက္ပါတယ္ ။

အဲဒီအခ်ိန္ေမးသူက မွားသြားလို႔ပါ ၁၀ ႏွစ္႐ွိပါၿပီလို႔လွမ္းေထာက္လိုက္ပါတယ္ ။သရဲက စတင္ထြက္ခြာမလို႔ ရႊီးလို႔စအထြက္တၿပိဳင္ထဲအခ်ိန္ပါ ။အဖြားက ဟဲ့ေကာင္ေနအံုး ေသတာ ၁၀ ႏွစ္ခန္႔႐ွိၿပီတဲ့ ဟုထပ္ေျပာလိုက္ပါတယ္ ။ရႊီ ေလခြၽန္သံ ေခတၱရပ္သြားလို႔အစျပဳထြက္ခြာမယ့္သရဲကရပ္သြားတယ္ ။သေဘာက သူေျပးၿပီးေသ သူကိုေခၚမယ့္အခ်ိန္ သူ႔သခင္က ေနအံုးလို႔ဆိုၿပီး အမိန္႔ထပ္ေပးတာ ကို ေစာင့္ၿပီးနာခံတဲ့သေဘာပါဘဲ ။ ၿပီးေတာ့မွရႊီးဆိုၿပီးေလခြၽန္သံဟာအေဝးကို ေျပးထြက္သြားပါတယ္ ။

သရဲက သြားေခၚေနခ်ိန္ မီးျပန္ဖြင့္ပါတယ္။ အဖြားက ကုလားထိုင္ေလးေပၚ ထိုင္ေနလ်က္ပါဘဲ ။ ေမးျမန္းသူက သူ႔အေ႐ွ႕ တားထားတဲ့ ႀကိဳးရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ သူနဲ႔ပါတဲ့အေဖာ္ေတြနဲ႔စကားေျပာေနပါတယ္ ။ က်န္သူေတြလဲ ကိုယ့္အလွည့္က်ဘာေမးရမလဲေဆြးေႏြးေနၾကပါတယ္။

ရႊီ ရႊီ ေလခြၽန္သံသဲ့သဲ့ေလးၾကားရပါတယ္ ။ လာၿပီလာၿပီ မီးပိတ္မီးပိတ္ ဟုအဖြားမွေျပာပါတယ္ ။မီးမွိတ္လို႔ေမွာင္သြားေတာ့ ရႊီးဆိုအသံပိုက်ယ္လာကာ သရဲအခန္းထဲေရာက္႐ွိလာေၾကာင္း သိလိုက္ရပါတယ္ ။ေခၚယူလာသည့္ဝိဥာဏ္မွ ညီေလးေရ မင္းတို႔အဆင္ေျပၾကလား  ၊ ငါေသလို႔ေသမွန္းမသိဘဲေလ်ာက္သြားေနတာႏွစ္ေတြအၾကာႀကီး ၊ မင္းတို႔ ဆြမ္းသြပ္အမ်ွေပးတာလဲလငါမသိဘူး ၊ ခုေတာ့ ငါအိမ္ေနာက္ကမန္က်ဥ္းပင္ေပၚမွာေနေနရတယ္ ။ ငါမေသခင္ ငါ့ေရႊေတြ မန္က်ဥ္းပင္ရဲ႕ ေအာက္ အိမ္ရဲ႕ေျမာက္ဘက္ မွာတူးၿပီးျမဳတ္ထားတာ မင္းတို႔ေဖာ္ယူၿပီး ငါ့အတြက္လဲအမ်ွေပးပါ ၊ မင္းတို႔လဲသံုးစြဲပါ ၊ ငါလဲကြၽတ္ခ်င္ၿပီကြာလို႔ ေျပာပါတယ္။

အဲလိုေျပာေနတာက ေလခြၽန္ၿပီးေျပာေနတာပါ သို႔ေပမယ့္သရဲကေျပာေနတာကိုနားလည္ေနပါတယ္၊ညီျဖစ္သူမွလည္းဝမ္းနည္းပူေဆြးကာ စိတ္ခ်အကိုႀကီးက်ေနာ္အကိုႀကီးအတြက္ ကုသိုလ္လုပ္ေပးပါ့မယ္ လို႔ေႂကြကြဲစြာေျပာပါတယ္၊ေအးေအးေကာင္းၿပီ ငါသြားေတာ့မယ္ ဆိုကာ ရႊီးဆိုၿပီးထြက္သြားပါတယ္ ။

ေနာက္တေယာက္အလွည့္ ပါ ေသ သူမခင္ခင္ အသက္ ၃၅ ရန္ကုန္ၾကံေတာ မွာျမဳပ္ထားတာ ၃ ႏွစ္ သူရဲက ရႊီးဆို ထြက္သြားပါတယ္ ၊ရႊီးဆို ျပန္ဝင္လာပါတယ္ ေလခြၽန္သံကစေျပာပါတယ္ မဟုတ္ဘူး ၊သူတို႔ကို ငါမသိဘူး၊ ငါ့အမ်ိဳးေတြမဟုတ္ဘူးတဲ့၊ ေမးရမယ့္သူေတြကမေမးရေသးဘူး ။ ပါလာတဲ့ မခင္ခင္ဆိုသူဝိဥာဏ္က စၿပီး သူမသိေၾကာင္းျငင္းဆိုပါတယ္။

အဖြားက ဒါဆိုနာမည္တူ ၿပီးမွားလာၿပီ ေနာက္ထပ္အဲဒီႏွစ္ကေသတဲ့ ၊ မခင္ခင္ ကိုသြားျပန္ေခၚခဲ့ လို႔အမိန္႔ေပးလိုက္ရာ ေလခြၽန္သံရႊီးဆို ျပန္ထြက္သြားပါတယ္ ။

ခဏအၾကာရႊီးဆိုၿပီး ဟဲ့ ေမာင္ထြန္းဦး ငါ့တူမေလးကို ဘာလို႔မေခၚလာသလဲ ၊ အိမကို ငါအရမ္းေျပာခ်င္ေနတာ ၊ သူ႔နဲ႔ႀကိဳက္ေနတဲ့ငရဲကို အက်င့္မေကာင္းလို႔ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူးလို႔ေျပာလိုက္ေနာ္ ။ ငါမ႐ွိေပမယ့္ သန္လ်ွင္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ပဌာန္းပြဲ ဝတ္မပ်က္ေစနဲ႔ေနာ္ စတာေတြေျပာၾကေမးၾက နဲ႔ေပါ့။

က်ေနာ္သတိထားမိတာက ေသ သူကို သြားေခၚတဲ့သရဲဟာ ေသ ဆံုးသူျမဳတ္ထားတဲ့ေဒသ နီးရင္နီးသလို ေဝးရင္လဲေဝးသလို အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာပါသည္ ။ ေသဆံုး သူကိုသြားေခၚတဲ့သူရဲမွာလဲ သက္ဆိုင္ရာ သခ်ိၤင္းရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးဆီမွာ စာရင္းျပဳထားသူထဲကေရြးခ်ယ္ေခၚယူရပံုေပၚပါတယ္။ေသဆံုးသူ နာမည္တူ ႏွစ္တူ မို႔ လူမွားေခၚလာမိတာေတြ႔ရပါတယ္။( ေသခ်ာတာကေတာ့ သခ်ိၤဳင္းမ်ားတြင္လဲ ေသ သူ မကြၽတ္လြတ္၊ အနိမ့္ဘံု ခံစား ၊ကြၽတ္လြတ္၊လူဝင္စားစာရင္း႐ွိၾကပါလိမ့္မည္။စကားခ်ပ္)

ေနာက္တေယာက္ ဟုအဖြားက ေခၚလိုက္ပါတယ္ ။

က်ေနာ္တို႔ေမးရန္အလွည့္ပါ ၊က်ေနာ့္ဦးေလးမွ မင္းအေမ မင္းေမးလို႔ က်ေနာ့္ကိုေမးခိုင္းပါတယ္ ၊ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားမ်ားေအးစက္လာပါတယ္ ငါ့အေမနဲ႔စကားေျပာရေတာ့မွာပါလား အေမနဲ႔ေျပာရင္ ငါေရာ ငိုမိမွာလား အတင္းေျပးဖက္လိုက္ရမလား ဇေဝဇဝါနဲ႔ပါ ၊ 

ေသ သူ ေဒၚတင္ၾကည္ အသက္ ၄၈ ႏွစ္ ပ်ဥ္းမနားေအာင္မဂၤလာသခ်ိဳင္းမွာ ျမဳတ္ထားတာ ၄ ႏွစ္႐ွိပါၿပီ

လို႔ေမးလိုက္ပါတယ္။

သရဲက ကိုယ့္နားလာနားေထာင္ေနတယ္လို႔ စိတ္က ထင္ေနမိပါတယ္ ၊ရႊီးကနဲ႔ထြက္ခြာသြားတာက ေဘးနားကျဖတ္သြားလိုက္သလိုပါဘဲ။ေၾကာက္လဲေၾကာက္ေဇာေခြၽးေတြလဲျပန္လာပါတယ္ ၊ရႊီးဆို ၿပီးသူရဲကျပန္ဝင္လာပါတယ္ ကိုယ့္ေဘးနားလာရပ္သလိုလို ျပန္ဝင္လာၿပီး ကိုယ့္နားမွာအ႐ွိန္သတ္ရပ္လိုက္လို႔ ေလတိုးေဝွ့သလိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။အေမငါ့ကိုဘာေျပာမလဲေပါ့ ပါးစပ္ကပိတ္စိေနၿပီး ဘာေျပာရမယ္မသိေတာ့ပါ ကိုယ့္အလွည့္ နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔. ရင္ဆိုင္ရပါၿပီ။

ေဒၚတင္ၾကည္ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး လူဝင္စားျဖစ္သြားပါၿပီလို႔ေျပာပါတယ္ ။ ဘယ္မွာလဲ ဘယ္သူ႔ဆီမွာလဲ ေဘးက က်ေနာ့္ဦးေလးမွ ေမးပါတယ္ ၊ရန္ကုန္က ကိုေဇာ္မင္း (က်ေနာ့္အကို ဝမ္းကြဲ ဦးေလးရဲ႕သား) ဆီမွာသရဲက ေလခြၽန္ေျဖပါတယ္ ၊ဘာေလးလဲ ၊မိန္းကေလး ၊နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ ဇြန္ပြင့္ ဇြန္ပြင့္ ရႊီး ဆို ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔အလွည့္ၿပီးေတာ့ေနာက္လူေတြဆက္ေမးၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အျပန္မွာ အံျသျခင္းေတြနဲ႔ပါ အကိုဝမ္းကြဲဆီမွာ က်ေနာ့္အေမလူဝင္စားတယ္ေလ ၊

အကိုကလည္း သူ႔ႀကီးႀကီးကသူနဲ႔လာေနမယ္ လို႔ အိမ္မက္ေပးေၾကာင္း လာေနပါႀကီးႀကီးလို႔ေခၚလိုက္တာ သူ႔မိန္းမမွာ ကိုယ္ဝန္႐ွိလာေၾကာင္း သမီးေလးဘဲေမြးဖြားလာၿပီး နာမည္ကို ခ်စ္စႏိုး ဇြန္ပြင့္ လို႔ေပးထားတာပါ၊

နတ္ေလခြၽန္က အဲဒါေတြ ဘယ္လိုသိသလဲေပါ့ ၊ က်ေနာ္တို႔အမ်ိဳးေတြ ေျပာစရာစကားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အကို႔ဆီမွာ လူဝင္စားတာက်ေနာ့္အေမျဖစ္တာ မွန္ေၾကာင္းေျပာရင္းျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီေလာက္ေလးတိုက္ဆိုင္တာနဲ႔ယံုသလားေမးစရာ႐ွိပါတယ္ ။က်ေနာ့္ဦးေလးကအယံုအၾကည္မ႐ွိသူပါ

၈၈၈၈ အေရးအခင္းအျပီး က်ေနာ့္ဦးေလးက AE ရာထူးႏွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ားအေျပာင္းအေရႊ႔လုပ္ၾကရပါတယ္၊ေပါင္းတည္ၿမိဳ႕ေဆာက္လုပ္ေရးရံုးကိုဝါးခယ္မၿမိဳ႕ကေျပာင္းလာခဲ့ရပါတယ္။က်ေနာ္တို႔ေပါင္းတည္ေရာက္ၿပီး ၁ ႏွစ္ေလာက္အၾကာ ၁၉၉၀ မွာ ေနာက္တႀကိမ္ မေၾကပြဲ သြားေမးၾကပါတယ္ ။

၅ ႏွစ္ၾကာၿပီး အေမ့ကိုသြားေမးၾကတာပါ၊ သရဲက ရႊီးလို႔ အသံေပးၿပီးဝင္လာပါတယ္ မ႐ွိေတာ့ဘူး လူဝင္စားျဖစ္သြားၿပီ၊ ဘယ္မွာလဲ ဘယ္သူ႔ဆီမွာလဲ ၊ကိုေဇာ္မင္းဆီမွာ ၊ဘာေလးလဲ ၊မိန္းကေလး ၊ နာမည္က ဘယ္သူလဲ ၊ဇြန္ပြင့္ ဇြန္ပြင့္။

ေနာက္ ၅ ႏွစ္ၾကာၿပီးလဲ နတ္ေလခြၽန္ရဲ႕ေျဖၾကားမႉက ယခင္အတိုင္းပါဘဲ ။အထူးျခားဆံုးက ပထမတႀကိမ္တုန္းကလို တူတဲ့အျပင္ ကေလးနာမည္ကို ဇြန္ပြင့္ ဇြန္ပြင့္လို႔ ၂ ႀကိမ္ထပ္ေျဖေပးတာလဲ ေမးတဲ့ ၂ ေခါက္လံုး တူေနတာပါ။

က်ေနာ့္အေမလူဝင္စားတဲ့ ဇြန္ပြင့္ေလးဟာ ခုအသက္၃၀ ေက်ာ္ ႐ွိေနပါၿပီ။ သူကေတာ့ အရင္ဘဝကိုမမွတ္မိပါဘူး ၊က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ နတ္ေလခြၽန္သြားေရာက္ေမးျမန္းမႈက သိလာရတာပါ။

Unicode Version

အချိန်က ၁၉၈၅ ကပါ ကျနော် ၁၀ နှစ်သားအရွယ်မှာပေါ့ ။ ကျနော့်အမေဟာ ကျနော် ၆ နှစ်သားမှာကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ် ။ကျနော့်ဦးကြီးက ဦးဆောင်ပြီးကျနော့်အမေဘယ်ဘဝ ရောက်သလဲ နတ်လေချွန်သွားမေးမယ်ဆိုပြီးသွားကြပါတယ် ။

နတ်လေချွန် ကသေဆုံးသွားသူတွေဘယ်ဘဝမှာရောက်နေလဲသိရတယ်ဆိုလို့ပါ ။မေးရတဲ့အချိန်ကလဲ မှောင်ရီပျိုးပြီးချိန်ည ၇ နာရီက စမေးရပါတယ် ။

ကျနော်တို့မေးစမ်းသွားရပါတယ် ညပိုင်းမှောင်ရီပျိုးစမှာပါ ရုပ်ရှင်သရဲကားတွေထဲမြင်ရတဲ့ နှစ်ဆောင်ပြိုင်အိမ်အမဲကြီးပါ မီးမှိန်မှိန်လေးထွန်းထားတော့ စိတ်ထဲစိုးတထိတ်ထိတ်ပါ ။အိမ်ပေါ်တက်လိုက်တော့ ဆံရစ်ဝိုင်းနဲ့မောင်နှမလေး ၂ ယောက်ကို တွေ့ရပါတယ် လေချွန်နတ် ခေါ်ပေးတဲ့အဖွားရဲ့မြေး ၂ ယောက်တဲ့ လေ

လာမေးသူတွေကအများသားပါ အလှည့်ကျ မေးရပါတယ် အိမ်ထဲက အခန်းကျယ်မှာ အမေကြီးတယောက်ပက်လက်ကုလားထိုင်နဲ့ထိုင်နေပါတယ် ။သူ့ရှေ့ ၂ ပေလောက်မှာ ကြိုးတန်းထားပါတယ် အထဲကိုမဝင်လာကြပါနဲ့တဲ့ ။မေးတဲ့သူတွေကကြိုးတားထားတဲ့အပြင်ဘက်မှာ နေရပါတယ် ။မေးချင်သူက သူ့ရှေ့သွားရပါတယ် အဲဒီအချိန်မှာ မီးမှတ်လိုက်ပါတယ် ။ရွှီ ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အခန်းထဲကို လေချွန်နတ်ဝင်လာပါတယ်ကျနော်တို့အရင်ရောက်သူနံပါတ်၁ မေးသူက အမျိုးသားပါ သူ့အမျိုးသမီးဆုံးတာ ရက်မလည်သေးဘူး ဘယ်မှာရှိလဲသိချင်ပါတယ်တဲ့ အဖွားက ဘယ်မြို့က သချိုင်းမှာ မြေမြုတ်ထားလဲမေးပါတယ် ကာယကံရှင်က ဘယ်မြို့မှာမြုတ်ထားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီပြောရပါတယိ ။အဖွားက သရဲကို ဘယ်မြို့ ကဘယ်သချိုင်း မှာ မြုတိထားတာ ဘယ်လောက်ကြာကြောင်း သရဲကို ထပ်ပြောပါတယ် ။

ရွှီကနဲအသံဝေးဝေးသွားပါတယ် သဘောက သရဲကသွားခေါ်တယ်ပေါ့ ။သရဲထွက်သွားချိန် မီးပြန်ဖွင့်ပါတယိ စကားတွေဘာတွေပြောကြပေါ့ ။ခဏအကြာ အဝေးကလေချွန်သံသဲ့သဲ့လေးကြားရပါတယ် အဲဒီအချိန်မီးကိုမှိတ်လိုက်ပါတယ် လာပြီပေါ့ လေချွန်သံဟာနီးလာပြီး ပိုကျယ်လာပါတယ် စပါပြီ သရဲက လေချွန်သံနဲ့စကားပြောပါတယ် ။ကိုမြင့်သိန်းရေ ရှင့်ကိုကျမ လွမ်းလိုက်ရတာလေ ရှင်လဲ ကျမကိုသတိရလို့ငိုနေတာမြင်နေရတယ် ကလေးကိုလဲ ဂရုစိုက်ပါနော် ရှင်ငေးနေလို့မနေ့ကကလေးပုခက်ထဲကပြုတ်ကျတော့မလို့ ဟု လေချွန်သံဖြင့် ပြောပါတယ် ။

လေချွန်ပြောနေသော်လည်း ကြားရသူတွေနားလည်ပါတယ် ။ မရှင်းပါက အဖွားမှစကားပြန်လုပ်ပေးပါသည် လာမေးသော သူမှာ ကိုမြင့်သိန်းဖြစ်ကြောင် လေချွန်သူရဲပြောမှသိကြပါတယ် ။ ကိုမြင့်သိန်းဆိုသူ က တစ်ရှုံ့ရှုံ့ ငိုနေပါတယ် ။ အဖွားမှ ဘာမေးမလဲဟုမေးရာ ငိုနေရင်းက မိန်းမရေ မင်းဘာလို့သေတာတုန်းလို့မေးရာ သူရဲမှလေချွန်ရငိး ဆေးထိုးမှားလို့ လို.ပြန်ပြောပါတယ် ။ြ ပန်မယ်ကိုမြင့်သိန်းရေ သားလေးကိုသေချာဂရုစိုက်နော်ဟုပြောပြီး ရွှီးဟုအသံဝေးဝေး သွားပါတယ် ။ မီးဖွင့်လိုက်ပြီးအဖွားမှ နောက်တယောက်ဟု ပြောလိုက်ရာ ကိုမြင့်သိန်းဆိုသူမှာ မျက်ရည်များတရွဲရွဲဖြငိ့တွေ့မြင်ရပါတယ်။

မေးရမည့်အလှည့်ရောက်သူ က အဖွားရှေ့တည့်တည့်သို့သွားထိုင် ရပါတယ် ။အဖွားက မီးမှိတ်လိုက်ပြီး ဘယ်သူ့မေးမလဲ ဟု ပြောရာ မေးမြန်းသူမှ သူ့အကိုနာမည် ၄၈ နှစ် မြစ်ကြီးနားသုသန် တွင် မြုတ်ထားတာ ၈ နှစ်ရှိပါ ကြောင်းပြောရာ အဖွားမှသူ့တပည့်သရဲကို ကိုမောင်အေး သေချိန်အသက် ၄၈ မြစ်ကြီးနားသုသန် သေတာ ၈ နှစ်ရှိပြီဟုပြောလိုက်ပါတယ် ။

အဲဒီအချိန်မေးသူက မှားသွားလို့ပါ ၁၀ နှစ်ရှိပါပြီလို့လှမ်းထောက်လိုက်ပါတယ် ။သရဲက စတင်ထွက်ခွာမလို့ ရွှီးလို့စအထွက်တပြိုင်ထဲအချိန်ပါ ။အဖွားက ဟဲ့ကောင်နေအုံး သေတာ ၁၀ နှစ်ခန့်ရှိပြီတဲ့ ဟုထပ်ပြောလိုက်ပါတယ် ။ရွှီ လေချွန်သံ ခေတ္တရပ်သွားလို့အစပြုထွက်ခွာမယ့်သရဲကရပ်သွားတယ် ၊သဘောက သူပြေးပြီးသေ သူကိုခေါ်မယ့်အချိန် သူ့သခင်က နေအုံးလို့ဆိုပြီး အမိန့်ထပ်ပေးတာ ကို စောင့်ပြီးနာခံတဲ့သဘောပါဘဲ ။ ပြီးတော့မှရွှီးဆိုပြီးလေချွန်သံဟာအဝေးကို ပြေးထွက်သွားပါတယ် ။

သရဲက သွားခေါ်နေချိန် မီးပြန်ဖွင့်ပါတယ် အဖွားက ကုလားထိုင်လေးပေါ် ထိုင်နေလျက်ပါဘဲ မေးမြန်းသူက သူ့အရှေ့ တားထားတဲ့ ကြိုးရဲ့အပြင်ဘက်မှာ သူနဲ့ပါတဲ့အဖော်တွေနဲ့စကားပြောနေပါတယ် ။ ကျန်သူတွေလဲ ကိုယ့်အလှည့်ကျဘာမေးရမလဲဆွေးနွေးနေကြပါတယ်။

ရွှီ ရွှီ လေချွန်သံသဲ့သဲ့လေးကြားရပါတယ် ၊လာပြီလာပြီ မီးပိတ်မီးပိတ် ဟုအဖွားမှပြောပါတယ် ။မီးမှိတ်လို့မှောင်သွားတော့ ရွှီးဆိုအသံပိုကျယ်လာကာ သရဲအခန်းထဲရောက်ရှိလာကြောင်း သိလိုက်ရပါတယ် ။ခေါ်ယူလာသည့်ဝိဉာဏ်မှ ညီလေးရေ မင်းတို့အဆင်ပြေကြလား ငါသေလို့သေမှန်းမသိဘဲလျောက်သွားနေတာနှစ်တွေအကြာကြီး မင်းတို့ ဆွမ်းသွပ်အမျှပေးတာလဲလငါမသိဘူး ခုတော့ ငါအိမ်နောက်ကမန်ကျဉ်းပင်ပေါ်မှာနေနေရတယ် ၊ငါမသေခင် ငါ့ရွှေတွေ မန်ကျဉ်းပင်ရဲ့ အောက် အိမ်ရဲ့မြောက်ဘက် မှာတူးပြီးမြုတ်ထားတာ မင်းတို့ဖော်ယူပြီး ငါ့အတွက်လဲအမျှပေးပါ မင်းတို့လဲသုံးစွဲပါ ငါလဲကျွတ်ချင်ပြီကွာလို့ ပြောပါတယ်။

အဲလိုပြောနေတာက လေချွန်ပြီးပြောနေတာပါ သို့ပေမယ့်သရဲကပြောနေတာကိုနားလည်နေပါတယ်၊ညီဖြစ်သူမှလည်းဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ စိတ်ချအကိုကြီးကျနော်အကိုကြီးအတွက် ကုသိုလ်လုပ်ပေးပါ့မယ် လို့ကြွေကွဲစွာပြောပါတယ်၊အေးအေးကောင်းပြီ ငါသွားတော့မယ် ဆိုကာ ရွှီးဆိုပြီးထွက်သွားပါတယ် ။

နောက်တယောက်အလှည့် ပါ သေ သူမခင်ခင် အသက် ၃၅ ရန်ကုန်ကြံတော မှာမြုတ်ထားတာ ၃ နှစ် သူရဲက ရွှီးဆို ထွက်သွားပါတယ် ၊ရွှီးဆို ပြန်ဝင်လာပါတယ် လေချွန်သံကစပြောပါတယ် မဟုတ်ဘူး ၊သူတို့ကို ငါမသိဘူး၊ ငါ့အမျိုးတွေမဟုတ်ဘူးတဲ့၊ မေးရမယ့်သူတွေကမမေးရသေးဘူး ။ ပါလာတဲ့ မခင်ခင်ဆိုသူဝိဉာဏ်က စပြီး သူမသိကြောင်းငြင်းဆိုပါတယ်။

အဖွားက ဒါဆိုနာမည်တူ ပြီးမှားလာပြီ နောက်ထပ်အဲဒီနှစ်ကသေတဲ့ မခင်ခင် ကိုသွားပြန်ခေါ်ခဲ့ လို့အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လေချွန်သံရွှီးဆို ပြန်ထွက်သွားပါတယ် ။

ခဏအကြာရွှီးဆိုပြီး ဟဲ့ မောင်ထွန်းဦး ငါ့တူမလေးကို ဘာလို့မခေါ်လာသလဲ အိမကို ငါအရမ်းပြောချင်နေတာ သူ့နဲ့ကြိုက်နေတဲ့ငရဲကို အကျင့်မကောင်းလို့ မဖြစ်စေချင်ဘူးလို့ပြောလိုက်နော် ။ ငါမရှိပေမယ့် သန်လျှင်က ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ပဌာန်းပွဲ ဝတ်မပျက်စေနဲ့နော် စတာတွေပြောကြမေးကြ နဲ့ပေါ့။

ကျနော်သတိထားမိတာက သေ သူကို သွားခေါ်တဲ့သရဲဟာ သေ ဆုံးသူမြုတ်ထားတဲ့ဒေသ နီးရင်နီးသလို ဝေးရင်လဲဝေးသလို အချိန်အနည်းငယ်ကြာပါသည် ။ သေဆုံး သူကိုသွားခေါ်တဲ့သူရဲမှာလဲ သက်ဆိုင်ရာ သချိၤင်းရဲ့အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဆီမှာ စာရင်းပြုထားသူထဲကရွေးချယ်ခေါ်ယူရပုံပေါ်ပါတယ်။သေဆုံးသူ နာမည်တူ နှစ်တူ မို့ လူမှားခေါ်လာမိတာတွေ့ရပါတယ်။( သေချာတာကတော့ သချိၤုင်းများတွင်လဲ သေ သူ မကျွတ်လွတ်၊ အနိမ့်ဘုံ ခံစား ၊ကျွတ်လွတ်၊လူဝင်စားစာရင်းရှိကြပါလိမ့်မည်။စကားချပ်)

နောက်တယောက် ဟုအဖွားက ခေါ်လိုက်ပါတယ် ။

ကျနော်တို့မေးရန်အလှည့်ပါ ၊ကျနော့်ဦးလေးမှ မင်းအမေ မင်းမေးလို့ ကျနော့်ကိုမေးခိုင်းပါတယ် ၊ခြေဖျားလက်ဖျားများအေးစက်လာပါတယ် ငါ့အမေနဲ့စကားပြောရတော့မှာပါလား အမေနဲ့ပြောရင် ငါရော ငိုမိမှာလား အတင်းပြေးဖက်လိုက်ရမလား ဇဝေဇဝါနဲ့ပါ ၊ 

သေ သူ ဒေါ်တင်ကြည် အသက် ၄၈ နှစ် ပျဉ်းမနားအောင်မင်္ဂလာသချိုင်းမှာ မြုတ်ထားတာ ၄ နှစ်ရှိပါပြီ

လို့မေးလိုက်ပါတယ်။

သရဲက ကိုယ့်နားလာနားထောင်နေတယ်လို့ စိတ်က ထင်နေမိပါတယ် ၊ရွှီးကနဲ့ထွက်ခွာသွားတာက ဘေးနားကဖြတ်သွားလိုက်သလိုပါဘဲ။ကြောက်လဲကြောက်ဇောချွေးတွေလဲပြန်လာပါတယ် ၊ရွှီးဆို ပြီးသူရဲကပြန်ဝင်လာပါတယ် ကိုယ့်ဘေးနားလာရပ်သလိုလို ပြန်ဝင်လာပြီး ကိုယ့်နားမှာအရှိန်သတ်ရပ်လိုက်လို့ လေတိုးဝှေ့သလိုခံစားလိုက်ရပါတယ်။အမေငါ့ကိုဘာပြောမလဲပေါ့ ပါးစပ်ကပိတ်စိနေပြီး ဘာပြောရမယ်မသိတော့ပါ ကိုယ့်အလှည့် နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့. ရင်ဆိုင်ရပါပြီ။

ဒေါ်တင်ကြည် မရှိတော့ပါဘူး လူဝင်စားဖြစ်သွားပါပြီ

လို့ပြောပါတယ် ။ ဘယ်မှာလဲ ဘယ်သူ့ဆီမှာလဲ ဘေးက ကျနော့်ဦးလေးမှ မေးပါတယ် ၊ရန်ကုန်က ကိုဇော်မင်း (ကျနော့်အကို ဝမ်းကွဲ ဦးလေးရဲ့သား) ဆီမှာသရဲက လေချွန်ဖြေပါတယ် ၊ဘာလေးလဲ ၊မိန်းကလေး ၊နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ ဇွန်ပွင့် ဇွန်ပွင့် ရွှီး ဆို ပြန်ထွက်သွားပါတယ်။

ကျနော်တို့အလှည့်ပြီးတော့နောက်လူတွေဆက်မေးကြပါတယ်။ ကျနော်တို့အပြန်မှာ အံသြခြင်းတွေနဲ့ပါ အကိုဝမ်းကွဲဆီမှာ ကျနော့်အမေလူဝင်စားတယ်လေ ၊

အကိုကလည်း သူ့ကြီးကြီးကသူနဲ့လာနေမယ် လို့ အိမ်မက်ပေးကြောင်း လာနေပါကြီးကြီးလို့ခေါ်လိုက်တာ သူ့မိန်းမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာကြောင်း သမီးလေးဘဲမွေးဖွားလာပြီး နာမည်ကို ချစ်စနိုး ဇွန်ပွင့် လို့ပေးထားတာပါ၊

နတ်လေချွန်က အဲဒါတွေ ဘယ်လိုသိသလဲပေါ့ ၊ ကျနော်တို့အမျိုးတွေ ပြောစရာစကားပေါင်းများစွာနဲ့ အကို့ဆီမှာ လူဝင်စားတာကျနော့်အမေဖြစ်တာ မှန်ကြောင်းပြောရင်းပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီလောက်လေးတိုက်ဆိုင်တာနဲ့ယုံသလားမေးစရာရှိပါတယ် ။ကျနော့်ဦးလေးကအယုံအကြည်မရှိသူပါ

၈၈၈၈ အရေးအခင်းအပြီး ကျနော့်ဦးလေးက AE ရာထူးနှင့် ဝန်ထမ်းများအပြောင်းအရွှေ့လုပ်ကြရပါတယ်၊ပေါင်းတည်မြို့ဆောက်လုပ်ရေးရုံးကိုဝါးခယ်မမြို့ကပြောင်းလာခဲ့ရပါတယ်။ကျနော်တို့ပေါင်းတည်ရောက်ပြီး ၁ နှစ်လောက်အကြာ ၁၉၉၀ မှာ နောက်တကြိမ် မကြေပွဲ သွားမေးကြပါတယ် ။

၅ နှစ်ကြာပြီး အမေ့ကိုသွားမေးကြတာပါ၊ သရဲက ရွှီးလို့ အသံပေးပြီးဝင်လာပါတယ် မရှိတော့ဘူး လူဝင်စားဖြစ်သွားပြီ၊ ဘယ်မှာလဲ ဘယ်သူ့ဆီမှာလဲ ၊ကိုဇော်မင်းဆီမှာ ၊ဘာလေးလဲ ၊မိန်းကလေး ၊ နာမည်က ဘယ်သူလဲ ၊ဇွန်ပွင့် ဇွန်ပွင့်။

နောက် ၅ နှစ်ကြာပြီးလဲ နတ်လေချွန်ရဲ့ဖြေကြားမှူက ယခင်အတိုင်းပါဘဲ ။အထူးခြားဆုံးက ပထမတကြိမ်တုန်းကလို တူတဲ့အပြင် ကလေးနာမည်ကို ဇွန်ပွင့် ဇွန်ပွင့်လို့ ၂ ကြိမ်ထပ်ဖြေပေးတာလဲ မေးတဲ့ ၂ ခေါက်လုံး တူနေတာပါ။

ကျနော့်အမေလူဝင်စားတဲ့ ဇွန်ပွင့်လေးဟာ ခုအသက်၃၀ ကျော် ရှိနေပါပြီ။ သူကတော့ အရင်ဘဝကိုမမှတ်မိပါဘူး ၊ကျနော်တို့ရဲ့ နတ်လေချွန်သွားရောက်မေးမြန်းမှုက သိလာရတာပါ။

ေရးသားသူ - သက္နိုင္စိုး

စစ္ဆင္ေရး နယ္ေၿမ မ်ား မွ နာမ္ေလာကဆိုင္ရာ ေတြ.ႀကံဳမွဳမ်ား - ၃ - Sein Win

(မျမင္စြမ္းအား၁မျမင္စြမ္းအား၁/ခတို႔ကိုေရးတင္ၿပီးေနာက္ဖတ္႐ွဳၾကသူစာဖတ္ပရိတ္သတ္အေတာ္မ်ားမ်ား

 ရွိသလိုဆက္လက္ေရးသားတင္ေပးရန္လည္းအားေပးၾကပါသည္၊မိမိကိုယ္တိုင္ကလည္း

မေသမီဘဝတစ္ေလွ်ာက္မိမိအမွန္တကယ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ဘူးေသာအေတြ႕အၾကံဳမွန္မ်ား(အေကာင္း/အဆိုး)ကို

မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားသိရွိၿပီးေဆာင္ရန္/ေရွာင္ရန္သခၤန္းစာယူႏိုင္ၾကရန္ေရးသားတင္ေပးရန္စိတ္ထက္သန္ေန

သျဖင့္ဤအပိုင္း(မျမင္စြမ္းအား၂)ကိုဆက္ေရးတင္ေပးလိုက္ပါသည္၊

မိမိတစ္ဦးထည္း၏အယူအဆအရ(မျမင္ရေသာစြမ္းအားမ်ား)

ဟုအမည္ေပးထားေသာ္လည္းျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္ေပၚမူတည္ၿပီးနားလည္တတ္ကၽြမ္းေသာ

စာဖတ္သူမ်ားကသင့္ေတာ္သည့္အမည္နာမကိုသတ္မွတ္တပ္ေခၚႏိုင္ပါသည္။မျမင္ရေသာ

စြမ္းအားမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာအေတြ႕အၾကံမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးတပ္မေတာ္သား

ဘဝမ်ားႏွင့္ဆက္စပ္ေနေသာေကာင္းႏိုးရာရာသင့္ေတာ္ေသာအေတြ႕အၾကံဳမ်ားကိုသာေရးတင္ေပးသြားပါမည္ - မူရင္းစာေရးသူ )

မကြ်တ္မလြတ္ႏိုင္ေသးေသာက်ဆံုးတပ္မေတာ္သားမ်ား

မိမိ၏စစ္မႈထမ္းသက္(၃၄)ႏွစ္အတြင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရေသာစစ္ဆင္ေရး/လံုျခံဳေရးတာဝန္မ်ားအရ

ကိုယ္တိုင္မက်ဆံုး/မေသဆံုးခဲ့ရသျဖင့္က်ဆံုး/ေသဆံုးခဲ့ၾကေသာရဲေဘာ္ရဲဘက္တိုက္ေဖၚတိုက္ဘက္မ်ား၏ျဖစ္စဥ္မ်ားစြာႏွင့္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရဘူးပါသည္၊

၁၉၇၅ခုႏွစ္မိုးအကုန္ေဆာင္းအကူးပြင့္လင္းရာသီအစကာလ မိမိတို႔ေရွ႕တန္းခလရ(၃)စစ္ေျကာင္းဌာနခ်ဳပ္(၂)ခုႏွင့္တပ္ခြဲ(၅)ခြဲသည္ မူဆယ္/မံုးယု/နမ့္ေပၚေဒသ စစ္ဆင္ေရး/လံုျခံဳေရး/နယ္ေျမစိုးမိုးေရးတာဝန္မ်ားကိုထမ္းေဆာင္ေနၾကပါသည္၊မိမိဦးစီးအမွတ္

(၂)တပ္ခြဲမွတပ္ခြဲရံုးတပ္စုသည္မံုးယုေဒသ(စ)ေတာင္ကုန္းစခန္းတြင္၎၊ဗိုလ္ေအာင္သိန္းလင္းဦးစီး

တပ္စု(၁)စုသည္လြိဳင္လံုက်န္စခန္းတြင္၎၊ဒုဗိုလ္ေမာင္ေမာင္(ေတဇ၁/ဗလအမွတ္၁၀၀)ဦးစီးတပ္စု

(၁)စုသည္မူေတာင္းလံုစခန္းတြင္၎အေျချပဳၿပီးစစ္ဆင္ေရး/လံုျခံဳေရးတာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္ေနၾကပါသည္၊

ခြဲမႉး(ဗိုလ္မႉး)ဗိုလ္မႉးထြန္းေရႊ(စတသ-၁)ဦးစီးစစ္ေၾကာင္း

ဌာနခ်ဳပ္သည္(ပြိဳင့္၄၅၆၁)စခန္တြင္အေျချပဳကြပ္ကဲပါသည္၊မူေတာင္းလံုစခန္းႏွင့္လြိဳင္လံုက်န္စခန္းမ်ာတြင္

စဆရတြင္ေရသယ္/ရိကၡာသယ္ရန္ ေထာက္/ပို႔ ဝန္တင္တပ္မွ ဝန္တင္လား ျမင္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္လား ျမင္းထိန္းစစ္သည္(၂)ဦးစီတြဲဘက္ေပးထားပါသည္၊ထိုေန႔ကလား႐ွိဳးမွမူဆယ္သို႔ရိကၡာပို႔ယာဥ္တန္းလာၿပီး၎

ယာဥ္တန္းအျပန္တြင္မူေတာင္လံုစခန္းမွဝန္တင္စစ္သည္ႏွစ္ဦးလား႐ွိဳးဝန္တင္တပ္ရင္း

သို႔ျပန္လည္လိုက္ပါသြားၾကရန္ညႇိႏွိုင္းစီစဥ္ထားပါသည္၊၎စစ္သည္ႏွစ္ဦးမနက္ပိုင္းတြင္

စခန္းေအာက္ေျခေမာ္ေတာ္ယာဥ္လမ္းေဘးတြင္မူဆယ္မွအျပန္ယာဥ္တန္းကိုဆင္းေစာင့္ေနခဲ့ၾကေသာ္လည္း

ယာဥ္တန္းျပန္မလာေသးသျဖင့္စခန္းေပၚသို႔ျပန္တက္ထမင္းစားၾကသည္၊၎တို႔(၂)ဦး

ထမင္းစားေနစဥ္မွာပင္ယာဥ္တန္းလား႐ွိဳးသို႔ျဖတ္ျပန္သြားသျဖင့္လား႐ွိဳးသို႔မျပန္ျဖစ္ေတာ့ပဲ

မူေတာင္းလံုစခန္းမွာပင္ဆက္က်န္ေနခံ့ပါသည္၊

တိုက္ဆိုင္လွစြာပင္၎ေန႔ညေန(၁၆၀၀)နာရီအခ်ိန္ခန္႔တြင္ဗကပတို႔ကမူေတာင္းလံုစခန္း၏အေရွ႕

ဘက္ကိုက္(၂၀၀၀)ခန္႔အကြာ ဝင္းဖိုင္ေတာင္ ေက်ာႏွင့္ေပါင္မံု႔ေတာင္ေက်ာအဆက္ေနရာကမူေတာင္းလံု စခန္းသို႔(၈၂)မမစိန္ေျပာင္းျဖင့္(၁၅)လံုးခန္႔ေႏွာက္ယွက္ပစ္ခတ္ခဲ့ပါသည္၊စခန္းမွစစ္သည္အားလံုးတပ္

အသင့္ေနရာယူထားၾကစဥ္ဗကပတို႔၏စိန္ေျပာင္းဗံုးသီး၁)လံုးသည္စခန္းေပၚရွိဝန္တင္တပ္

စစ္သည္ႏွစ္ဦးေနရာယူထားသည့္အမိုးပါေခါင္ကတုတ္ပစ္က်င္းဝင္ေပါက္တည့္တည့္က်ေရာက္ေပါက္

ကြဲရာဗံုးစမ်ားထိမွန္ၿပီးထိုဝန္တင္တပ္စစ္သည္(၂)ဦးစလံုးေခါင္ကတုတ္ပစ္က်င္းအတြင္းရရွိဒဏ္ရာ

မ်ားျဖင့္ေနရာတြင္ပင္က်ဆံုးသြားခဲ့ၾကပါသည္၊

ပစ္ခတ္မႈစကထည္းကပင္မိမိတပ္ခြဲရံုးႏွင့္ဆသရစက္အဆက္အသြယ္ရရွိေနေသာ္လည္းမည္သို႔မွ်မ

တတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ၊ရန္သူမွာလည္းေႏွာက္ယွက္ပစ္ခတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ဝင္းဖိုင္ေတာင္ေက်ာဘက္သို႔

ဆုတ္ခြါသြားခဲ့ပါသည္၊အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုစီစစ္သိရွိရၿပီးေနာက္စခန္းတပ္စုမႉးတင္ျပသည့္အ

တိုင္းက်ဆံုးစစ္သည္ႏွစ္ဦး၏႐ုပ္အေလာင္းမ်ားကိုစခန္းအနီးသင့္ေတာ္သည့္ေနရာတြင္ပင္စစ္အခမ္းအနားျဖင့္

အမိန္႔ျပန္ျမႇုပ္ႏွံသျဂၤ ိုလ္ရန္မိမိခြင့္ျပဳလိုက္ပါသည္၊ျဖစ္စဥ္အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုစစ္ေၾကာင္း(၂)ဌာနခ်ဳပ္သို႔

တရားဝင္ကနျဖင့္မိမိတင္ျပလိုက္ပါသည္။

ေနာက္တစ္ရက္ျခားနံက္ပံုမွန္စက္ေပၚခ်ိန္တြင္မူေတာင္းလံုစခန္မႉးဒုဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ကတင္ျပလာပါသည္၊

လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ညလံုးစခန္းရွိစစ္သည္အားလံုးလံုးဝမအိပ္ရပါေၾကာင္း၊က်ဆံုးစစ္သည္(၂)ဦး

ဟုယူဆရေသာမျမင္ရသည့္စြမ္းအားမ်ားကတာဝန္က်ကင္းသမားကိုခဲႏွင့္ေပါက္၊တပ္အသင့္ေနရာ

ယူထားစဥ္လိုက္လံစစ္ေဆးေသာတပ္စုမႉးႏွင့္တပ္စုတပ္ၾကပ္ႀကီးတို႔ကိုဆသရေျမာင္းထဲဆြဲခ်တဲအတြင္း

အိပ္ေနေသာစစ္သည္အဆင့္အတန္းအားလံုးကိုအိပ္ယာေနရာမွတဲအျပင္ေရာက္သည္အထိဆြဲထုတ္ စသည္ျဖင့္ေျခာက္လွန္႔ေႏွာက္ယွက္ေနသျဖင့္စခန္းကုန္းႏွစ္ကုန္းစလံုးမွစစ္သည္အားလံုးအိပ္မရ ေနမရကင္းေစာင့္မရျဖစ္ေနရပါေျကာင္း၊သတင္းပို႔လာပါသည္၊မိမိကယခုပင္မိမိလာခဲ့မည္ဟုျပန္ေျပာၿပီး

မူေတာင္းလံုစခန္းအေျခအေနႏွင့္စခန္းသို႔ယခုပင္မိမိသြားစစ္ေဆးၿပီးလိုအပ္သည္မ်ားေဆာင္

ရြက္ပါမည္ဟုစစ္ေၾကာင္း(၂)မႉးထံသတင္းပို႔ခြင့္ေတာင္ခံလိုက္ပါသည္၊စစ္ေၾကာင္းမႉးကသူပါ

လိုက္မည္ေစာင့္ေခၚပါ ဟုျပန္ၾကားသျဖင့္စစ္ေၾကာင္းမႉးကိုပါေစာင့္ေခၚၿပီး မူေတာင္းလံုစခန္း သို႔ထြက္ခြါခဲ့ၾကပါသည္။

မူေတာင္းလံုစခန္း၏အေနအထားမွာမူေတာင္းလံုရြာ၏အေနာက္ဘက္တည့္တည့္ကိုက္(၁၀၀)ခန္႔အကြာ

လား႐ွိဳး/မူဆယ္ကားလမ္းေဘးေတာင္ကုန္းအျမင့္ေပၚတြင္ရွိေနၿပီးကားလမ္းမွစခန္းထိပ္

အထိေျခလ်င္မိနစ္(၂၀)ခန္႔တက္ရပါသည္၊စခန္းထိပ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကုန္းတြင္တပ္စုရံုးႏွင္စိတ္

(၂)စိတ္၊ကိုက္(၃၀)ဆယ္ခန္႔အကြာအနိမ့္ပိုင္းေက်ာေလးဆက္လွ်က္ေနာက္ကုန္းတြင္တပ္စိတ္(၁)စိတ္ေန

ရာခ်ထားပါသည္၊ကုန္း(၂)ကုန္းစလံုးကိုျခံဳ၍ဆက္ၿပီးသြတ္ဆူးႀကိဳး(၂)ထပ္အျပင္ဘက္

ဝါးျခံစည္း႐ိုး(၁)ထပ္ကာရံထားပါသည္၊စခန္းေပၚေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပင္စစ္ေၾကာင္းမႉးက

"ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕

အေလာင္းေတြဘယ္မွာမင္းျမႇုပ္ထားသလဲ"ဟုေမးၿပီးစစ္သည္(၂)ဦး၏႐ုပ္အေလာင္းမ်ားျမႇုပ္ႏွံထားသည့္သျဂၤ ိုင္းေျမပံုႏွစ္ပံုကိုသြားၾကည့္ၾကပါသည္၊ေတြ႕ပါၿပီ၊က်ဆံုးစစ္သည္ႏွစ္ဦးစလံုးကိုစခန္းကုန္းႏွစ္ကုန္းၾကားအ

နိမ့္ပိုင္းေက်ာဆက္ငယ္၏ေျမာက္ဘက္ေဘးစခန္းျခံစည္း႐ိုးႏွင့္ကပ္လွ်က္စခန္းျခံစည္း႐ိုးအ

တြင္းတြင္အေရွ႕အေနာက္ယွဥ္၍ျမႇပ္ႏွံသၿဂႋဳလ္ထားေၾကာင္းေတြ႕ရပါသည္၊ခ်က္ခ်င္းလိုလိုပင္စစ္ေၾကာင္းမႉးက

"မင္းတို႔ကငယ္ေသးလို႔မသိၾကနားမလည္ၾကေသးဘူး၊က်ဆံုးစစ္သည္ကိုဘယ္ေတာ့မွတပ္ျ

ခံစည္း႐ိုးအတြင္းမွာမျမႇုပ္ႏွံမသျဂၤိုလ္ရဘူး၊ဘယ္ေလာက္အမိန္႔ျပန္ျပန္သူတို႔ဝိဉာဥ္ကတပ္ျခံစည္း႐ိုး

ကိုေက်ာ္ထြက္ျဖတ္ထြက္လို႔မရဘူး၊ဒါ့ေၾကာင့္မင္းတို႔ကိုညကအသိေပးေနၾကျပေနၾကတာကြ၊

အခုေျမပံုေတြကိုျခံစည္း႐ိုးအျပင္ေရာက္ေအာင္ျပင္ၿပီး

ခတ္လိုက္ၾက၊တပ္ခြဲမႉးမင္းကအမိန္႔ျပန္တမ္းေရးၿပီအမိန္႔ထပ္ျပန္လိုက္၊ေသနတ္(၁၀)ခ်က္

ပစ္ၿပီးအမိန္ေပးလိုက္ပါ"ဟုၫႊန္ၾကားပါသည္၊မိမိတို႔ခ်က္ခ်င္းလိုက္နာအေကာင္အထည္ေဖၚလိုက္

ၾကပါသည္၊မိမိတို႔မူေတာင္းလံုစခန္းမွျပန္လာခဲ့ၾကပါသည္၊ထိုေန႔ညအပါအဝင္ဘယ္ေတာ့မွထပ္မျဖစ္ေတာ့ပါ၊

က်ဆံုးစစ္သည္(၂)ဦးစလံုးမွာခ်င္းတိုင္းရင္းသားခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္မ်ားၿဖစ္ၾကပါသည္၊သတိထားဆက္

စပ္စဥ္းစားသခၤန္းစာယူႏိုင္ၾကပါေစ။

အသံၿဖင့္ ကယ္တင္ၿခင္း 

မိမိသည္တပ္မေတာ္သားအရာရွိတစ္ဦးအေနျဖင့္တာဝန္ထမ္းေဆာင္လာခ်ိန္တိုးျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် မျမင္ရေသာစြမ္းအားမ်ားႏွင့္ေတြ႕ၾကံဳရသည့္အတြ႕အျကံဳမ်ားတစ္ေျဖးေျဖးတိုးလာသလိုထိုအေတြ႕

အၾကံဳမ်ားမွာလည္းပိုမိုေလးနက္ထိေရာက္လာသည္ဟုပင္အကဲျဖတ္ရပါမည္၊ယခုအပိုင္းတြင္တပ္

မေတာ္ေျချမန္တပ္ရင္းတစ္ရင္းတြင္တပ္ရင္းမႉးတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္အေတြ႕အၾကံဳကိုေရးတင္ပါမည္ မူရင္း စာေရးသူ )မၿမင္ရေသာ အသံရွင္ ၏ ကယ္တင္မွဳ

၁၉၈၉ခုႏွစ္ေအာက္တိုဘာလအတြင္းကရင္ျပည္နယ္ေမာ္ဖိုးေကမဲလေဒသဝင္းေစာေခ်ာင္းေျမာက္ျခမ္းေဒသ

တြင္ေရွ႕တန္းခမရ(၁၀၄)ဒုတပ္ရင္းမႉး/စစ္ေၾကာင္း(၂)မႉးအျဖစ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္မွာပင္ ကကထူးအမိန္႔အရတမခ(၃၃)ကြပ္ကဲမႈေအာက္ခမရ(၁၆)သို႔ယာယီတပ္ရင္းမႉးတာဝန္တိုးျမႇင့္ခန္႔အပ္

ခံရပါသည္၊ထိုအခ်ိန္ကတမခ(၃၃)မွနဗဟကြပ္ကဲမႈအဖြဲ႕တစ္ခုႏွင့္တပ္ရင္း(၃)ရင္းသည္ေရွ႕တန္း

တမခ(၄၄)စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈေအာက္ေကာ့ကရိတ္ျမဝတီေဒသတြင္စစ္ဆင္ေရးတာဝန္မ်ား

လာေရာက္ထမ္းေဆာင္ေနရခ်ိန္လည္းျဖစ္ပါသည္၊

နယ္စပ္ေဒသေကအင္ယူေသာင္းက်န္းသူအခိုင္အမာစခန္းမ်ားကိုမိမိတပ္မေတာ္စစ္ေၾကာင္းမ်ား

အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ဆက္တိုက္တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္၊တမခ(၃၃)မွနဗဟ(၃၃၂)ႏွင့္မိမိ

တို႔ခမရ(၁၆)၊ခလရ(၄)၊ခလရ(၁၃)တပ္ရင္း(၃)ရင္းပါစစ္ေၾကာင္းျဖင့္ၿမန္မာထိုင္းနယ္စပ္ေဒသေကအင္

ယူေသေဘာဘိုးစခန္းႀကီးကို၁၉၉၀ခုႏွစ္ဇန္နဝါရီလ(၂၄)ရက္ေန႔တြင္ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္

တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ၾကရမည့္ေကအင္ယူေဝါေလထုတ္လုပ္ေရး

စခန္းႀကီးအားတိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ရန္စုဖြဲ႕ျပင္ဆင္ျဖည့္တင္းမႈစီမံမႈမ်ားျပဳလုပ္ၾကပါသည္၊စစ္ဆင္ေရးသတင္း

လံုျခံဳမႈေတာ့လံုးဝမရွိေတာ့ပဲေကအင္ယူတို႔ကလည္းေသေဘာဘိုးစခန္းအားသိမ္းၿပီးလွ်င္ေဝါေလစခန္းႀကီးကို

မိမိတပ္မ်ားဆက္လက္တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ၾကေတာ့မည္ကိုတြက္ဆသိျမင္ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ေဝါေလ

စခန္းမက်ႏိုင္ေရးအတြက္လံုျခံဳေရးအစီအမံမ်ားကိုအခ်ိန္ယူျပင္ဆင္စီမံတည္ေဆာက္ထားၿပီးျဖစ္ေနပါသည္၊

တစ္ဖက္ႏိုင္ခံမွ ဘက္ဟိုး ဘူဒိုဇာ စက္ယႏၲယားမ်ားကိုပါေခၚယူၿပီးခံစစ္တည္ေဆာက္ထားၾကပါသည္။

နဗဟ(၃၃၂)ကြပ္ကဲမႈအဖြဲ႕၊မိမိတို႔စစ္ဆင္ေရးတပ္ရင္း(၃)ရင္းႏွင့္အကူပစ္(၁၂၀)မမစိန္ေျပာင္းႀကီးတပ္စု

၊စစ္ေျမျပင္အင္ဂ်င္နီယာတပ္စုတို႔ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာေကအင္ယူေဝါေလစခန္းတိုက္ခိုက္

သိမ္းပိုက္ေရးစစ္ေၾကာင္းသည္စစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္ပါအတိုင္း၁၉၉ဝျပည့္ႏွစ္ဇန္နဝါရီလ(၃)ရက္ေန႔နံက္

တြင္စုရပ္ေသေဘာဘိုးစခန္းမွစတင္ထြက္ခြါၾကပါသည္၊ယခုစီမံခ်က္တြင္မိမိဦး

စီးေသာေရွ႕တန္းခမရ(၁၆)ကအဓိကေခ်မႈန္းတိုက္ခိုက္ေရးတာဝန္၊ေရွ႕တန္းခလရ(၄)တပ္ရင္း

ကေယာင္ျပတိုက္

ခိုက္ေရးစစ္ေၾကာင္းတာဝန္နဗဟ(၃၃၂)ႏွင့္ေရွ႕တန္းခလရ(၁၃)တို႔ကကြပ္ကဲမႈ၊လံုျခံဳေရးႏွင့္အရံစစ္ေၾကာင္း

တာဝန္မ်ားသတ္မွတ္ခြဲေဝေပးထားခဲ့ပါသည္၊မိမိဦးစီးေရွ႕တန္းခမရ(၁၆)တပ္ရင္းတစ္ရင္းလံုးပါအဓိကေခ်

မႈန္းေရးစစ္ေၾကာင္းသည္လမ္းခရီးတြင္ဆီးႀကိဳေႏွာက္ယွက္တားဆီးေသာရန္သူ႔အင္အားစုငယ္မ်ားအား(၃)ေန

ရာတြင္ရွင္းလင္းတိုက္ခိုက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ဆက္လက္ရွင္းလင္းခ်ီတက္ခဲ့ၾကရာေဖေဖၚဝါရီလ(၁)

ရက္ေန႔နံက္(၁၀၀၀)နာရီခ်ိန္ခန္႔တြင္ေကအင္ယူေဝါေလထုတ္လုပ္ေရးစခန္း၏အေနာက္ေျမာက္ဘက္

(၂)မိုင္ခန္႔အကြာရွိထိသဲေလးရြာပ်က္အေပၚေတာင္ေၾကာသို႔ေရာက္

ရွိရွင္လင္းခဲ့ၾကပါသည္၊တပ္ရင္းတစ္ရင္းလံုးရြာပ်က္တစ္ဝိုက္ျဖန္႔ရွင္းလင္းၿပီးေခတၱအေျချပဳလိုက္ပါသည္။

ယမန္ေန႔ညကမခ်က္စားႏိုင္ခဲ့ေသာညစာ၊ယေန႔မနက္စာညစာေပါင္း(၃)နပ္စာထမင္းကိုတစ္နာရီအတြင္း

အၿပီးခ်က္ၾကစားၾကရန္၊လံုျခံဳေရးအတြက္အနီးကပ္ကင္းမ်ားအျပင္ကင္းရွည္မ်ားကိုလည္း

တပ္စုလိုက္ကိုက္(၂၀၀)အထိထုတ္ၾကရန္၊လူႏွင့္လက္နက္မ်ားလံုးဝခြဲမေနရန္၊ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုျခင္း

လံုးဝမျပဳၾကရန္တပ္ရင္းတပ္ရင္းလံုးသို႔ၫႊန္ျကားလိုက္နာေဆာင္ရြက္ေစခဲ့ပါသည္၊ထိသဲေလးရြာ ပ်က္ေဘး အေရွ႕အေနာက္သြယ္တန္းေနေသာေရေခ်ာင္းငယ္ေလးအတြင္းမိမိတပ္ရင္းစစ္ေၾကာင္းမွစစ္သည္အားလံုး

တိုးတိုးတိတ္တိတ္ပင္မီးခိုးတစ္လူလူႏွင့္(၃)နပ္စာထမင္းစခ်က္ၾကပါေတာ့သည္၊မိမိကိုယ္

တိုင္လည္း(၂)ရက္မခၽြတ္ရေသးေသာေတာစီးဘိနပ္ကိုခၽြတ္အကူရဲေဘာ္လာေပးေသာညႇပ္ဘိ

နပ္ကိုစီးေျခေထာက္ေရေဆး၊ေခ်ာင္းေလးေဘးတြင္ထိုင္ၿပီးဆက္သြားရမည့္ခရီးဆက္လုပ္

ရမည့္အလုပ္အတြက္ေျမပံုၾကည့္ ခ်ီတက္ခ်ည္းကပ္ရမည့္လမ္းေရြးခ်ယ္ စီမံစဥ္းစားေနလိုက္ပါသည္၊

ထိုအခ်ိန္တြင္မိမိနားအနားကပ္ၿပီး"ခုခ်က္ခ်င္းဒီေနရာကအျမန္ထြက္၊ထြက္ၾက"ဟူသည့္သတိေပးသံ

 ကိုႀကားလိုက္ရၿပီးထေတာ့၊အျမန္ထြက္ေတာ့၊အားလံုးအျမန္ထြက္ေတာ့၊ဟုထပ္ထပ္ၾကားလိုက္

ရပါသည္၊မိမိေဘးတြင္ယခုကဲ့သို႔လာသတိေပးေျပာေနသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်မရွိပါ၊မေတြ႕ပါ၊

မိမိခ်က္ခ်င္းပင္ေနရာကအျမန္ထလိုက္ၿပီးအသံက်ယ္က်ယ္ႏွင့္ပင္"ရဲေဘာ္ေတြခ်က္ျပဳတ္

တာေတြခ်က္ခ်င္းရပ္၊ဒီေနရာကခုခ်က္ခ်င္းထြက္မယ္၊ၾကားသူေတြဆက္ေျပာၾက"ဟုထပ္တစ္လဲလဲပင္ေအာ္

ဟစ္အမိန္႔ေပးလိုက္ပါသည္၊ကိုယ္တိုင္လည္းစစ္သည္မ်ားခ်က္ျပဳတ္ေနရာသို႔သြားၿပီး

"ဘာမွ်ျပန္မေျပာၿပန္မေမးၾကနဲ႔ခ်က္ခ်င္းပစၥည္းေတြသိမ္း၊အနီးဆံုးေနရာေတာင္ေၾကာေတာတြင္းကိုျမန္ျမန္

တက္ၾက"ရန္လိုက္ေျပာေစ့ေဆာ္လိုက္ပါသည္၊

စစ္သည္မ်ားအေနျဖင့္ထမင္းခ်က္ဘို႔အခ်ိန္ေပးထားတာ(၁)နာရီအခု(၃၀)မိနစ္ေတာင္မျပည့္ေသးဘူး၊

ပစ္သံခတ္သံလည္းဘာမွ်မၾကားေသးဘူး၊ဒို႔တပ္ရင္းမႉးဘာျဖစ္သြားသလဲမသိဘူး၊ဆိုေသာသေဘာျဖင့္

မိမိအားၾကည့္ၾကေသာ္လည္းစစ္သားေတြပီပီအမိန္႔အတိုင္းခ်က္ခ်င္းလိုက္နာၾကပါသည္၊

ခ်က္လက္စထမင္းအိုးဟန္းေဂါမ်ားကိုဆြဲယူ

၊လက္နက္မ်ားကိုဆြဲကိုင္၊မန္းကတန္းတိုးလိုး

တြဲေလာင္းပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ေခ်ာင္းေျမာက္ဘက္ကမ္းေတာင္ေၾကာေတာထဲသို႔အေျပးအလႊားတက္ၾကပါသည္၊ေနာက္

ဆံုးတပ္စုႏွင့္မိမိလည္းေတာင္ေၾကာေပၚတက္ခဲ့ပါသည္၊ေခ်ာင္း႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္မီးဖိုမ်ားမီးမၿငိမ္းသတ္ႏိုင္

ခဲ့ၾကသျဖင့္မီးခိုးတစ္လူလူႏွင့္က်န္ခဲ့ပါသည္၊(၁၅/၂၀)မိနစ္အတြင္းမိမိတပ္ရင္းတစ္ရင္းလံုးစစ္ဆင္ေရးဝန္

ထမ္းမ်ားပါအပါအဝင္ရြာေဘးေခ်ာင္းငယ္အတြင္းမွေခ်ာင္းေဘးေတာင္ေၾကာေတာတြင္းသို႔အေရာက္တက္ခဲ့ၾက

ပါသည္။

ေတာင္ေၾကာေတာတြင္းသို႔အားလံုးေရာက္ရွိျပန္လည္စုဖြဲ႕ေနစဥ္မွာပင္ မၾကာလိုက္ေသာအခ်ိန္အတြင္း ထိသဲေလးရြာပ်က္၏အေနာက္တည့္တည့္ကိုက္(၂၀၀၀)ခန္႔အကြာမွပစ္လိုက္ေသာစိန္ေျပာင္းႀကီး

ပစ္သံေျပာင္းထြက္သံတစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရပါသည္၊မၾကာမီစကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမိမိစစ္သည္မ်ားထမင္း

ခ်က္ခဲ့ေသာေခ်ာင္းအတြင္းစိန္ေျပာင္းဗံုးသီးက်ကြဲသည္ကိုၾကားရျမင္လိုက္ရပါသည္၊ထို႔ေနာက္

စိန္ေျပာင္းပစ္သံမ်ားဆက္တိုက္ဆက္ၾကားရသလိုစိန္ေျပာင္းဗံုးသီးမ်ားေခ်ာင္း႐ိုးတစ္ေလွ်က္ျဖန္႔ခြဲ

က်ေရာက္ေပါက္ကြဲေနၾကပါသည္၊ရန္သူမ်ားမိမိတို႔တပ္ရင္းထမင္းခ်က္၍ထြက္ေပၚလာေသာမီးခိုးတန္း

မ်ားကိုပစ္မွတ္ထားၿပီး(၈၂)မမမစိန္ေျပာင္းျဖင့္ျဖင္႔ခြင္႔ၾကံဳေႏွာက္ယွက္ပစ္ၾကပါၿပီ၊မိမိအမိန္႔ေပးရန္

ပင္မလိုေတာ့ပဲရန္သူ႔စိန္ေျပာင္းဗံုးသီး(၁၆)လံုးပစ္ၿပီးခ်ိန္တြင္မိမိတပ္ရင္း(၈၁)မမစိန္ေျပာင္းတပ္စုမွစိန္ေျပာင္း

(၂)လက္ခ်က္ခ်င္းေနရာခ်ၿပီးရန္သူ႔ေနရာကိုခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္၍ရန္သူကိုတန္ျပန္ပစ္ႏိုင္ပါၿပီ၊ရန္သူမွ

စုစုေပါင္း(၈၂)မမစိန္ေျပာင္းျဖင့္(၂၄)လံုးပစ္သြားပါသည္၊စိန္ေျပာင္းဗံုးသီးအားလံုးရြာ

ပ်က္ေဘးေရေခ်ာင္းငယ္တစ္ေလွ်ာက္က်ေရာက္ေပါက္ကြဲၾကပါသည္၊မိမိႏွင့္မိမိ၏အရာရွိစစ္သည္

မ်ားေရေခ်ာင္းငယ္အတြင္းဆက္ရွိေနပါက

အကာအကြယ္မဲ့စြာရန္သူ႔ပစ္ခတ္မႈေအာက္အတံုးအရံုးပင္ထိခိုက္က်ဆံုးဒဏ္ရာရၾကမည္မွမလြဲဧကန္ျဖစ္မွာပါ၊

ယခုေတာ့"မျမင္ရသည့္စြမ္းအားရွင္၏ကူညီေစာင့္ေရွာက္သတိေပးလံု႔ေဆာ္မႈ"ေျကာင့္ရန္သူ၏ဤပစ္ခတ္

မႈတြင္မိမိႏွင့္မိမိတပ္ရင္းမွအရာရွိစစ္သည္မ်ားစစ္ဆင္ေရးဝန္ထမ္းမ်ားတစ္ဦးတစ္ေယာက္

မွ်ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိမႈမျဖစ္ခဲ့ပါ၊

အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္ေနစဥ္ၾကားျဖတ္ဖမ္းယူရရွိေသာသတင္းအရရန္သူက"မိမိတို႔စစ္ေၾကာင္း

ထမင္းမ်ားခ်က္ျပဳတ္ေနစဥ္အလစ္အငိုက္တြင္ထိထိေရာက္ေရာက္(၂၄)လံုးပစ္ခတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊မိမိတပ္ဖြဲ႕

ဝင္အမ်ားအျပားထိခိုက္က်ဆံုးဒဏ္ရာရသြားမည္ဟုယူဆေၾကာင္း၊မိမိစစ္ေၾကာင္းကျပန္ပစ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊

အနားတြင္လာက်ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း

အပစ္ရပ္ၿပီးျပန္ထြက္လာေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း"ရန္သူစက္အခ်င္းခ်င္းေျပာေနသည္ကိုသိခဲ့ရပါသည္။

Post တြင္ထည့္သြင္းအသံုးၿပဳထားေသာ ပံုမ်ားမွာ ယခုၿဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ၿခင္း မရွိပဲ သင့္ေတာ္ရာ ပံုမ်ားသံုးထားၿခင္းသာၿဖစ္ပါသည္ ။

မူရင္းေရးသားသူ

ဆက္စပ္ဖတ္ရွဳရန္

စစ္ဆင္ေရး နယ္ေၿမ မ်ား မွ နာမ္ေလာကဆိုင္ရာ ေတြ.ႀကံဳမွဳမ်ား - Sein Win

စစ္ဆင္ေရး နယ္ေၿမ မ်ား မွ နာမ္ေလာကဆိုင္ရာ ေတြ.ႀကံဳမွဳမ်ား - ၂ - Sein Win