ၿပဇာတ္တစ္ခုထဲက သမိုင္း
ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၇၅ ခန္႔တြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ
လူ၀ံေမာင္ႏွမျပဇာတ္တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပ
ထားေၾကာင္းေလ့လာေတြ႕ရွိရသည္။
ထားေၾကာင္းေလ့လာေတြ႕ရွိရသည္။
ေထာင့္ႏွစ္ရာက၊သာသံုးဆယ္လု၊ စြန္ႏွစ္ခုတုန္းက၊
ဥတု မိုးယံ၊ ၀သန္ခါမီ၊ ၾကဋ္ရာသီတြင္၊ ဌာနီ၀ံလႈံ၊ ဟသၤာဘံု၀ယ္၊ မႀကံဳစေကာင္း ေဒါပံုၿမိဳင္ေ၀လႈိင္လိႈင္တြင္
ေရႊစိုင္ေမာင္းပါတဲ့၊ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး၊ေရပြက္သဲသဲ၊
တဟဲဟဲႏွင့္၀ဲကိုစီး၍မညီး႐ႈေမွ်ာ္၊
သံုးေလးေတာင္လႈပ္၊သရပူတက္ကေရာ့၊ဘ၀ဂ္လွ်ံမႈ၊ဧကန္မုခ်တခ်ဳိ႕ကလဲ၊နဂရသာစည္၊ၾကဴးသဲၿဖိဳးၿဖိဳး၊
ထူးဒကဲမိုးတဲ့၊ပဲခူးျပည္တြင္၊
ႏွစ္ရွည္သံုးရာ၊ လြန္ေသာအခါ၌ ရာဇာမင္းဖ်ားဓမၼေစတီ၊ ပေ၀ဏီက၊
ေငြညီပန္း၍ သြန္းကာထားသည္ကို၊ ကုလားထင္စြာ၊ ငဇင္ကာသည္၊နာ၀ါသေဘၤာ၊ တင္ေဆာေဆာတြင္၊ ေရေၾကာသို႔က်သည္ ေဒါပံုမွာ ေမ်ာဆုန္ရတယ္လို႔၊ေျပာၾကသည္မွာ၊ က်သည္ေရွးရင္း၊ ထိုမင္းေနာက္ေပ၊ မဟုတ္ေလလို႔၊ တခ်ဳိ႕က စစ္ၾကသည္၊ စစ္သည္အတြင္း၊ တခ်ဳိ႕ေသာ လူအေပါင္းတို႔က ေခါင္းေလာင္းမင္း၏ မွန္၊မမွန္ကို၊ တယ္ဧကန္၊ ျငင္း
ပါဦးေတာ့၊ မင္းဓမၼေစတီ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ဓမၼပါလေခါင္းေလာင္းလုိ႔ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ၊သန္လ်က္ငူပါး၊ ေရဆင္ထားတဲ့၊ တံတားမတြင္၊ ဆင္းၾကတက္ၾက၊ ေရပြက္ျမဴးေသာ္၊ ဖူးလိုက္ၾကႏွင့္ကုလားကတစ္ဖန္၊
သမၺန္ခကို၊ ရေအာင္ႀကံ၍၊ဧကန္ ထင္ရွား၊ ျမန္မာမ်ား၏ ဘုရားေပၚလာ၊သြားၾကပါေတာ့လား၊ ခရီးတာအသိ၊နီးနီးမွာရွိတယ္လို႔၊ေျပာဘိလွည့္ျဖား၊ ထိုကုလား၏စကားကိုယံု၊ သမၺန္ခကိုသူတို႔လဲပံုအနႏၲ၊တခ်ဳိ႕က်ေတာ့တစ္ေထြ၊ သေဘၤာဆန္အိတ္ေတြႏွင့္၊ ထိုေရေၾကာတြင္၊ တေလာဆီကမီးပင္ေလာင္ျခစ္၊ ဗိုက္ေပါက္၍နစ္ကေရာ့၊နစ္ရာမွ တစ္စစေမ်ာက်တင္၍ ေရ
အစီးတြင္ပြက္ႀကီးေမြ႕ကာ၊ ႏုန္းေမြ႕သဲသဲ၊ တရွဲရွဲႏွင့္၊မည္းမည္းညစ္ညစ္၊ ေပၚသစ္ျဖစ္ကို၊ စိစစ္ေျပာသူ၊ ထိုသည့္သူကိုျငဴစူေစာင္းေျမာင္း၊ဘာကိုဟုတ္ရမည္၊ပုစြန္တုပ္ေရႊေမာင္းႏွင့္၊ေငြေခါင္းေလာင္းမ်က္ျမင္မို႔၊ယေန႔
ေငြညီပန္း၍ သြန္းကာထားသည္ကို၊ ကုလားထင္စြာ၊ ငဇင္ကာသည္၊နာ၀ါသေဘၤာ၊ တင္ေဆာေဆာတြင္၊ ေရေၾကာသို႔က်သည္ ေဒါပံုမွာ ေမ်ာဆုန္ရတယ္လို႔၊ေျပာၾကသည္မွာ၊ က်သည္ေရွးရင္း၊ ထိုမင္းေနာက္ေပ၊ မဟုတ္ေလလို႔၊ တခ်ဳိ႕က စစ္ၾကသည္၊ စစ္သည္အတြင္း၊ တခ်ဳိ႕ေသာ လူအေပါင္းတို႔က ေခါင္းေလာင္းမင္း၏ မွန္၊မမွန္ကို၊ တယ္ဧကန္၊ ျငင္း
ပါဦးေတာ့၊ မင္းဓမၼေစတီ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ဓမၼပါလေခါင္းေလာင္းလုိ႔ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ၊သန္လ်က္ငူပါး၊ ေရဆင္ထားတဲ့၊ တံတားမတြင္၊ ဆင္းၾကတက္ၾက၊ ေရပြက္ျမဴးေသာ္၊ ဖူးလိုက္ၾကႏွင့္ကုလားကတစ္ဖန္၊
သမၺန္ခကို၊ ရေအာင္ႀကံ၍၊ဧကန္ ထင္ရွား၊ ျမန္မာမ်ား၏ ဘုရားေပၚလာ၊သြားၾကပါေတာ့လား၊ ခရီးတာအသိ၊နီးနီးမွာရွိတယ္လို႔၊ေျပာဘိလွည့္ျဖား၊ ထိုကုလား၏စကားကိုယံု၊ သမၺန္ခကိုသူတို႔လဲပံုအနႏၲ၊တခ်ဳိ႕က်ေတာ့တစ္ေထြ၊ သေဘၤာဆန္အိတ္ေတြႏွင့္၊ ထိုေရေၾကာတြင္၊ တေလာဆီကမီးပင္ေလာင္ျခစ္၊ ဗိုက္ေပါက္၍နစ္ကေရာ့၊နစ္ရာမွ တစ္စစေမ်ာက်တင္၍ ေရ
အစီးတြင္ပြက္ႀကီးေမြ႕ကာ၊ ႏုန္းေမြ႕သဲသဲ၊ တရွဲရွဲႏွင့္၊မည္းမည္းညစ္ညစ္၊ ေပၚသစ္ျဖစ္ကို၊ စိစစ္ေျပာသူ၊ ထိုသည့္သူကိုျငဴစူေစာင္းေျမာင္း၊ဘာကိုဟုတ္ရမည္၊ပုစြန္တုပ္ေရႊေမာင္းႏွင့္၊ေငြေခါင္းေလာင္းမ်က္ျမင္မို႔၊ယေန႔
ပင္ေပါက္ကာတူးရေအာင္၊ပသွ်ဴးကိုေထာင့္ငါးရာ၊ေရငုပ္ခေပးပါသည္ကို၊ေသးႏုပ္စြာေျပာပါသည္ဟု
သေဘာေတာ္မၾကည္ၾက၊ျပည္ဟံသာနဂရတြင္ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းသည္စကား အခက္ေပြ၊ ဆက္မေသြရာ၀င္ႏွင့္
ဘယ္ခါတြင္ ဘယ္အေၾကာင္းရယ္လို႔ယံုေအာင္ကို ပံုေဆာင္ေလာင္းလိုက္မယ္၊
နယားေနာင္၊ေရႊေသွ်ာင္ေစာင္းငယ္က၊ျမစ္ေဒါပံုဒီေခ်ာင္းမွာေငြေခါင္းေလာင္းေပၚတဲ့စမ္း။ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၃၇ (ေအဒီ၁၈၇၅) ခန္႔တြင္လည္း ေဒါပံုေခ်ာင္းတြင္ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ေရထဲမွပြက္လာသျဖင့္ သမၺန္ျဖင့္ ပို႔ေဆာင္ေပးရေၾကာင္း လူ၀ံေမာင္ႏွမ ျပဇာတ္တြင္ ေဖာ္ျပထား
ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္မဟုတ္ဘဲဓမၼပါလေခါင္းေလာင္းေပၚျခင္း ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားမႈ ေတြ႕ရွိရသည္။
နယားေနာင္၊ေရႊေသွ်ာင္ေစာင္းငယ္က၊ျမစ္ေဒါပံုဒီေခ်ာင္းမွာေငြေခါင္းေလာင္းေပၚတဲ့စမ္း။ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၃၇ (ေအဒီ၁၈၇၅) ခန္႔တြင္လည္း ေဒါပံုေခ်ာင္းတြင္ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ေရထဲမွပြက္လာသျဖင့္ သမၺန္ျဖင့္ ပို႔ေဆာင္ေပးရေၾကာင္း လူ၀ံေမာင္ႏွမ ျပဇာတ္တြင္ ေဖာ္ျပထား
ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္မဟုတ္ဘဲဓမၼပါလေခါင္းေလာင္းေပၚျခင္း ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားမႈ ေတြ႕ရွိရသည္။
သန္လွ်င္ရာဇ၀င္တြင္ေဖာ္ၿပထားေသာ
သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးသည္ ေခါင္းေလာင္းႀကီး
တစ္လံုးကိုေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ေပၚတြင္လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ေရထဲက်ေရာက္
နစ္ျမဳပ္ေၾကာင္း ကိုသန္လ်င္ရာဇ၀င္တြင္လည္း ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း ထင္ရွားစြာေတြ႕ရွိရသည္။
သန္လ်င္ရာဇ၀င္တြင္ သကၠရာဇ္၉၇၄ (ေအဒီ ၁၆၁၂)
ခု အေနာက္ဘက္လြန္မင္းတရားႀကီးဘုရား အလံုးအရင္းႏွင့္ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္ေတာ္မူ
လွ်င္ ရခိုင္ ၿမိဳ႕က ဘရင္ဂ်ီကုလားငဇဂၤါသည္ သိမ္ဂုတၱရကုမ္း၊ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရွင္ေစတီေကာင္းမႈ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကိုခ်၍ အေျမာက္သြမ္းမည္ႀကံသည္တြင္ဘုရားရွင္တံခိုးေတာ္ေၾကာင့္ ပန္းအလႊဲတြင္သေဘၤာႏွင့္တကြ နစ္မြန္း၍ အေျမာက္မသြမ္းရသည္တြင္ ငဇဂၤါသည္ အေနာက္ဘက္လြန္မင္းတရားႀကီး ျပည္ၿမိဳ႕ကို အလို ျပည့္သည္ႏွစ္၊ လက္နက္ႀကိယာ၊ ေဆး၊ ခဲရန္း
လက္ေဆာင္မ်ားနွင့္ကၽြန္ေတာ္ကုိသံလ်င္ၿမိဳ႕တြင္ၿမိဳ႕ရာသေရတခ်ပ္ရာသနားေတာ္မူပါ၊အသနားေတာ္ခံ၍
လွ်င္ ရခိုင္ ၿမိဳ႕က ဘရင္ဂ်ီကုလားငဇဂၤါသည္ သိမ္ဂုတၱရကုမ္း၊ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရွင္ေစတီေကာင္းမႈ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကိုခ်၍ အေျမာက္သြမ္းမည္ႀကံသည္တြင္ဘုရားရွင္တံခိုးေတာ္ေၾကာင့္ ပန္းအလႊဲတြင္သေဘၤာႏွင့္တကြ နစ္မြန္း၍ အေျမာက္မသြမ္းရသည္တြင္ ငဇဂၤါသည္ အေနာက္ဘက္လြန္မင္းတရားႀကီး ျပည္ၿမိဳ႕ကို အလို ျပည့္သည္ႏွစ္၊ လက္နက္ႀကိယာ၊ ေဆး၊ ခဲရန္း
လက္ေဆာင္မ်ားနွင့္ကၽြန္ေတာ္ကုိသံလ်င္ၿမိဳ႕တြင္ၿမိဳ႕ရာသေရတခ်ပ္ရာသနားေတာ္မူပါ၊အသနားေတာ္ခံ၍
၊ေျမသေရတခ်ပ္ရာသနားေတာ္မူသည္တြင္
ငဇဂၤါသည္ သေရကိုနန္းငင္၍ အေရွ႕ အေနာက္ ေတာင္ေျမာက္သေရႀကိဳး တဆန္႔စီတုိင္းထြာၿပီးလွ်င္ၿမဳိ႕တည္ေလသည္။
သကၠရာဇ္ ၉၈၁
(ေအဒီ ၁၆၁၉) ခုသလံ ်ငသ္ ို႔ ခ်ီေတာ္မူသည္။ သံလ်င္ၿမိဳ႕ကိုေအာင္ေတာ္မူလွ်င္ ဘေထြးေတာ္ (နတ္ရွင္ေနာင္)ကိုစစ္ေၾကာေမးျမန္း၍သာသနာေတာ္ျဖက္လူဆိုးလူသြမ္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းဘက္သသူျဖစ္သည္။
(ေအဒီ ၁၆၁၉) ခုသလံ ်ငသ္ ို႔ ခ်ီေတာ္မူသည္။ သံလ်င္ၿမိဳ႕ကိုေအာင္ေတာ္မူလွ်င္ ဘေထြးေတာ္ (နတ္ရွင္ေနာင္)ကိုစစ္ေၾကာေမးျမန္း၍သာသနာေတာ္ျဖက္လူဆိုးလူသြမ္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းဘက္သသူျဖစ္သည္။
ဘေထြးေတာ္ျဖစ္ေသာ္လည္းမထားသင့္
အမိန္႔ေတာ္ရွိ၍ ရင္ကိုဖြင့္ေစသည္။ ငဇဂၤါကို
လည္း သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္၍ျပစ္သည္ဆို၍ သံလ်င္ၿမိဳ႕႐ိုးေရွ႕တြင္သံတံက်င္တင္သည္။
ေရႊဒကုန္ဘုရား၀တၳဳကံေျမကားရာဇာဓိရာဇ္သႎၼေထာ၊ခင္ေထာင္ဗိုဗ်ညားေတာအမည္ခံ မင္းမိန္းမ၊ဟံသာ၀တီတြင္သကၠရာဇ္၈၂၅ (ေအဒီ ၁၄၆၃) ခု မင္းျပဳသည္ကာလထိုမင္းသမီးသည္ အလွဴေကာင္းမႈ၌သဒၶါစိတ္ႀကီးသည္ျဖစ္၍ဒကုန္ဘုရားသို႔ေရာက္သည္တြင္ဘုရားသိမ္ေတာ္ႏွင့္တံတိုင္း
ကို လုပ္ျပင္ေတာ္မူသည္။ေရႊကိုယ္ေလးစက္၍ထီးေတာ္ကသည္ဘိနပ္ေတာ္ေရာက္ ေရႊပုဇြန္ခြန္မြန္း
လည္း သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္၍ျပစ္သည္ဆို၍ သံလ်င္ၿမိဳ႕႐ိုးေရွ႕တြင္သံတံက်င္တင္သည္။
ေရႊဒကုန္ဘုရား၀တၳဳကံေျမကားရာဇာဓိရာဇ္သႎၼေထာ၊ခင္ေထာင္ဗိုဗ်ညားေတာအမည္ခံ မင္းမိန္းမ၊ဟံသာ၀တီတြင္သကၠရာဇ္၈၂၅ (ေအဒီ ၁၄၆၃) ခု မင္းျပဳသည္ကာလထိုမင္းသမီးသည္ အလွဴေကာင္းမႈ၌သဒၶါစိတ္ႀကီးသည္ျဖစ္၍ဒကုန္ဘုရားသို႔ေရာက္သည္တြင္ဘုရားသိမ္ေတာ္ႏွင့္တံတိုင္း
ကို လုပ္ျပင္ေတာ္မူသည္။ေရႊကိုယ္ေလးစက္၍ထီးေတာ္ကသည္ဘိနပ္ေတာ္ေရာက္ ေရႊပုဇြန္ခြန္မြန္း
မန္ေတာ္မူသည္။
ဘုရားရွင္တြင္ ေနသည္ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကိုလည္း ေက်း ၅၀၀၀အဘိုးျပဳ၍လွဴသည္။ဘုရားရွင္၀တၳဳကံေျမလွဴေတာ္မူသည္နယ္ေျမမွာ
အေရွ႕ ကိုလားေသာ္က်ဳိက္ကနက္ဘုရား၊ ေတာင္ကိုလားေသာ္ဓႏုတ္ဘုရား၊အေနာက္ကိုလားေသာ္ေျပာင္
ပ်ာဘုရား၊ ေျမာက္ကိုလားေသာ္ မိုးရိပ္မိုးေတာ္ဘုရားဟူ၍ သတ္မွတ္လွဴေတာ္မူသည္။သကၠရာဇ္ ၈၃၂ (ေအဒီ ၁၄၇၀) ခုတြင္ မင္းမိန္းမဗ်ညားေတာအနိစၥ ေရာက္သည္ေနာက္ဓမၼေစတီမင္းလက္ထက္တြင္ ဗ်ညားေတာလွဴရင္းေျမနယ္က်ယ္သည္ျဖစ္၍ခ်ဳန္႔ေတာ္မူျပန္သည္။ဘုရားရွင္၀တၳဳကံေျမမွာ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္ကိုလားေသာ္သစ္သင္ကန္ေတာင္ထိ၊အေရွ႕ကိုလားေသာ္ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းထိ၊
ပ်ာဘုရား၊ ေျမာက္ကိုလားေသာ္ မိုးရိပ္မိုးေတာ္ဘုရားဟူ၍ သတ္မွတ္လွဴေတာ္မူသည္။သကၠရာဇ္ ၈၃၂ (ေအဒီ ၁၄၇၀) ခုတြင္ မင္းမိန္းမဗ်ညားေတာအနိစၥ ေရာက္သည္ေနာက္ဓမၼေစတီမင္းလက္ထက္တြင္ ဗ်ညားေတာလွဴရင္းေျမနယ္က်ယ္သည္ျဖစ္၍ခ်ဳန္႔ေတာ္မူျပန္သည္။ဘုရားရွင္၀တၳဳကံေျမမွာ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္ကိုလားေသာ္သစ္သင္ကန္ေတာင္ထိ၊အေရွ႕ကိုလားေသာ္ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းထိ၊
အေရွ႕ေတာင္ကို
ငမိုးရိပ္၀ ပန္းအလြဲေခ်ာင္းထိ၊ေတာင္ကိုလားေသာ္ ထုန္းဘို ဆိပ္၊ ဒကုန္ျမတ္ဒလေျမႏွင့္
ေက်ာခိုင္း၊ အေနာက္ေတာင္ကုိလားေသာ္ ကန္ႀကီးကင္း အေနာက္ကုိလားေသာ္ ေက်းျမင္တိုင္ကင္း၊
အင္း၀ေပါက္ေခ်ာင္းအထိ၊အေနာက္ေျမာက္ကိုလားေသာ္ေမွာ္ဘီေခ်ာင္း၀၊ေျမာက္ကိုလားေသာ္ ငသံထင္ရြာက႐ံုကေလာေခ်ာင္းအထိခ်ဳန္႔၍သတ္မွတ္ေတာ္မူျပန္သည္အတြက္ေျမဘိုးဓမၼေစတီကိုယ္ေလးႏွင့္
ရွင္မိဖုရားကိုယ္ေလးကိုေရႊႏိုင္းခ်င္းခတ္ၿပီးလွ်င္
ေရႊပုစြန္ ခြန္ခပ္၍လႊမ္းေတာ္မူသည္။
ေခါင္းေလာင္းႀကီးအ၀ဂၤေစာက္ ၁၂ ေတာင္၊ေၾကးခ်ိန္တသိန္းရွစ္ေသာင္းကိုထည္းသြမ္းလုပ္၍ လွဴေတာ္မူျပန္သည္ (မူရင္း သတ္ပံုအတိုင္း) ဟု ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။
ေခါင္းေလာင္းႀကီးအ၀ဂၤေစာက္ ၁၂ ေတာင္၊ေၾကးခ်ိန္တသိန္းရွစ္ေသာင္းကိုထည္းသြမ္းလုပ္၍ လွဴေတာ္မူျပန္သည္ (မူရင္း သတ္ပံုအတိုင္း) ဟု ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။
ရခိုင္ဆရာေတာ္၏ ဓည၀တီအေရးေတာ္ပံုက်မ္းလာ
သမိုင္းမွတ္တမ္း
မင္းရာဇာႀကီး (ေအဒီ၁၅၅၃-၁၆၁၂)လက္ထက္အမတ္ မဟာပညာေက်ာ္ ေလွ်ာက္ထံုးေသာ္ကား-ဘိုးေတာ္မင္းဗာႀကီးသားငအဂၤါကိုသေဘၤာဆိပ္ႏွင့္တကြသံလ်င္ၿမိဳ႕ပါေက်းစားေပးေတာ္မူခဲ့၍အေစာင့္အေန
ထားေတာ္မူၿပီးမွသကၠရာဇ္ကိုးရာေျခာက္ဆယ့္သံုးခု
(ေအဒီ၁၆၀၀)တြင္ေနျပည္ေတာ္သို႔ျပန္ေတာ္မူခဲ့သည္။သံလ်င္ၿမိဳ႕စား ငအဂၤါကို ေခၚေတာ္မူေလရာမလိုက္ မလာေနေသာေၾကာင့္ သား
ေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းမင္းခေမာင္းခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ေစလွ်င္ဟိုင္းႀကီးကြၽန္းသို႔တပ္ခ်မည္၀င္သြားေလရာငအဂၤါက ညဥ့္အခါ စီးနင္းတိုက္ေလေသာ္အိမ္ေရွ႕မင္း မင္းခေမာင္းကို ငအဂၤါဖမ္းမိရေလသည္ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ဆရာႀကီးထြန္းျမင့္ (မာန္ေအာင္) ၏ ရခိုင္ရာဇ၀င္ အဆိုႏွင့္ သန္လ်င္စား ငဇကၤာေဆာင္းပါးတြင္မင္းဘာႀကီးသည္ ရခိုင္ပိုင္ျဖစ္သြားေသာဒါဂါၿမိဳ႕၌ ဆက္လက္ေနေတာ္မူရင္းပဲ သီဒါတြင္ သားတစ္ပါးဖြားျမင္ရာ ငအဂၤါဟု အမည္ေပးခဲ့သည္။
ကြဲလြဲေသာ သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား
ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးသြန္းလုပ္ရျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍မြန္ရာဇ၀င္မ်ားႏွင့္ သန္လ်င္ရာဇ၀င္ မတူညီေၾကာင္းေတြ႕ရွိရသည္။
မြန္ရာဇ၀င္မ်ားတြင္ ျပည္သူမ်ားထံမွေကာက္ခံရရွိေသာ ေၾကးမ်ားျဖင့္သြန္းေလာင္းသည္ဟု ေဖာ္ျပ၍ သန္လ်င္ရာဇ၀င္တြင္မူေရႊတိဂံုဘုရား၀တၳဳ
ကံေျမကိုခ်ဳံ႕သျဖင့္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကုိ သြန္းလုပ္ေၾကာင္း မတူညီစြာ ေဖာ္ျပထားသည္။ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ အ၀ရွစ္ေတာင္၊ ေစာက္၁၂ ေတာင္၊ အေလးခ်ိန္ပိႆာ တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းေဖာ္ျပခ်က္မွာ သန္လ်င္ရာဇ၀င္ႏွင့္မြန္ရာဇ၀င္ႀကီးေပမူတုိ႔ တူညီေၾကာင္းေတြ႕ ရွိရ
သည္။ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကိုသြန္းေလာင္းသူမ်ားမွာမြန္လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္၍မြန္ရာဇ၀င္မ်ားဘက္မွ အေလးသာလ်က္ရွိေနသည္။သို႔ေသာ္လည္းသန္လ်င္ရာဇ၀င္သည္လည္းမြန္ရာဇ၀င္မ်ားကိုအေျခ
ခံေရးသားရာ အမွန္တရားကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ေခ်။ သန္လ်င္ရာဇ၀င္ပါ ငဇင္ကာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကြဲလြဲစြာေရးသားခ်က္မ်ားကိုလည္းေတြ႕ရွိခဲ့ရၿပန္သည္။
Ref ; Standard Time Daily , Democracy Today , MEG , Hot News
ဆက္စပ္ဖတ္ရွဳရန္မ်ား
* ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္း ဆိုင္ရာ မွတ္တမ္း ႏွင္. သတင္းမ်ား စုစည္းမွဳ ( ၁ )
* ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္း ဆိုင္ရာ မွတ္တမ္း ႏွင္. သတင္းမ်ား စုစည္းမွဳ ( ၂ )
* ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္း ဆိုင္ရာ မွတ္တမ္း ႏွင္. သတင္းမ်ား စုစည္းမွဳ ( ၃ )
